آموزش تنها اثر ندارد و پرورش پهلوى آموزش باید باشد، یعنى جوانها وقتى که در دانشگاه‌ها و دانشسراها بروند براى تحصیل، اگر همان تحصیل محض باشد، گاهى وقت‌ها شاید مضر هم باشد به حال کشور. بسیارى از ضررهایى که به کشور ما وارد شده است، از همین تحصیلکرده‌ها وارد شده است. طرح‌هاى منافى با کشورما بسیارش به دست همین تحصیلکرده‌ها شده است، تحصیلکرده‌هایى که آموزشى داشته‌اند لکن پرورش نداشته‌اند، تحصیلکرده‌هایى که فقط براى منافع شخصى خودشان کارها را انجام مى‌دادند. کسى که پرورش صحیح ندارد و آموزش هم صحیح فرض کنید دارد، خیلى هم آموزشش به سطح عالى است، این ضررش به کشور از مردم عادى بیشتر است. مردم عادى نمى‌توانند آنطور ضرر به کشور بزنند، اینها تحصیلکرده‌ها هستند که مى‌توانند یک طرح‌هایى بریزنند براى استفاده دیگران.

اشخاصى که در اطراف این پدر و پسر بودند، اینها از همان تحصیلکرده‌هایى بودند که در اروپا و آمریکا تحصیل کرده بودند لکن فقط آموزش بود، پرورش اسلامى، پرورش انسانى نداشتند و لهذا آن ضررى که به کشور ما از ناحیه دانشمندان این کشور وارد شده است، آن ضرر از ناحیه دیگران وارد نشده است، حتى ساواکى هم مثل آنها به ما ضرر نزده است. آنها افکار را ضایع کردند، آنها جوانهاى ما را فاسد کردند.

از این جهت فرهنگ در کنار آموزش باید پرورش داشته باشد. همان اسم نباشد که آموزش و پرورش، واقعیت باشد، هم تحصیل باشد به مدارج عالیه و هم همراه تحصیل تربیت باشد و جوانهاى ما تربیت بشوند به یک تربیت‌هاى انسانى، به یک تربیت‌هاى اسلامى که همان تربیت‌هاى انسانى است. اگر چنانچه تربیت انسانى بشوند جوان‌هاى ما، اینها دیگر خیانتکار به کشور خودشان نمى‌شوند، اینها دیگر طراح نیستند براى اینکه منافع کشور ما را به دیگران بدهند.

عمده این است که فرهنگ، یک فرهنگ متحول بشود، یک فرهنگى که از آن غربزدگى بیرون بیاید. همه چیزمان باید اینطور بشود، استقلال فکرى، استقلال باطنى داشته باشد، علاوه بر اینکه استقلال باید داشته باشد و کسى در فرهنگ دخالت نباید بکند، باید استقلال فکرى داشته باشد. خودش را مستقل و آزاد و روى پاى خودش باشد. اینطور نباشد که توجهش به این باشد که غرب چه‌