اینکه ما مى‌گویم و شما هم اشاره به آن کردید که هیچ رژیمى مثل حکومت اسلامى نمى‌تواند انسان را و ملت‌هاى انسانى را آنطورى که بایداداره کند و تربیت، این براى این است که همه رژیم‌هاى غیر توحیدى و رژیم‌هائى که به دست غیر انبیاء وجود پیدا کرده است آنقدرى که بینش دارند، اگر ما فرض بکنیم که اینها صد در صد هم امین هستند و دلسوز براى ملت‌ها، لکن شعاع بینش بشر را باید دید تا کجاست و انسان تا کجا مى‌تواند سیر بکند و احتیاجات انسان چقدر است. آیا به مقدار سعه وجود انسان و قابلیت رشد انسان این رژیم‌هاى غیر الهى دیدشان وافى است؟ تا فرض بکنیم اگر هم اشخاصى باشند دلسوز و اشخاصى باشند که بخواهند خدمت بکنند. به ملت‌ها، بتوانند خدمت بکنند یا دید اینها محدود است تا یک حدودى و اگر آنها هم بخواهند خدمت بکنند تا همین حدود مى‌توانند خدمت بکنند؟ اگر ما این معنا را دیدیم که انسان مراتب سیرش از طبیعت است تا ما فوق طبیعت، تا برسد به آنجائى که مقام الوهیت است، سیر از طبیعت تا رسیدن به مقامى که غیر از خدا هیچ نمى‌بیند، مراتب معنوى انسان. و این موجود که قابل این است که از این طبیعت سیر بکند و تمام معنویت‌ها را در خودش ایجاد بکند با تربیت‌هاى صحیح و برسد به یک مقامى که حتى فوق مقام ملاء که الله باشد، احتیاجات انسان یک همچو احتیاج است. انسان مثل یک حیوان نیست که احتیاجش به خوردن و خوابیدن باشد، انسان یک موجودى است که خداى تبارک و تعالى تا حالا او را خلق کرده است براى اینکه همه جهاتى که در عالم هست در انسان هست، منتها به طور قوه است، به طور استعداد است و این استعدادها باید فعالیت پیدا بکند، تحقق پیدا بکند. تمام رژیم‌هاى غیر الهى که به دست غیر انبیاء تحقق پیدا کرده است، حدود دیدشان همین طبیعت است، احتیاجات طبیعى را مى‌توانند آنها بر آورند، مى‌توانند احتیاجات طبیعى هم خیلى خوب برآورده کنند. سابق مسافرت‌ها با الاغ و اسب بود، حالا با طیاره است، سابق طبابت ناقص بود، حالا کامل است و از این هم کاملتر خواهد شد، سابق علوم طبیعى ناقص بود، حالا کامل است و کاملتر هم خواهد شد، همه اینها حدود طبیعت است. تمام آن چیزهائى که دست بشر به آن مى‌رسد همین حدود طبیعت و چیزهائى که با چشمشان مى‌بینند و با ادراک ناقصشان ادراک مى‌کنند. از عالم طبیعت به آن طرف دست بشر از آن کوتاه است و تربیت‌هائى که بخواهند غیر