دانش رجال از ديدگاه اهل سنت - جديدى نژاد، محمد رضا - الصفحة ٢٠٤ - ٤ صحيح مسلم
همچنين مسلم برخلاف بخارى، به نقل اقوال صحابيان (موقوفات) و اقوال تابعيان (مقطوعات)، نپرداخته است.[١] ب) بررسى رجالى كتاب و اعتبار آن: آنچه كه پيش از اين، در مورد رجال صحيح البخارى گفته شد كه اتّفاق بر نامگذارى كتاب بخارى به «صحيح» به منزله اتّفاق امّت بر عدالت جميع راويانى است كه نامشان در اسناد احاديث مسند آن كتاب، ذكر شده، در مورد صحيح مسلم نيز گفته شده است. از اين رو، يكى از راههاى اثبات عدالت راوى را آن دانستهاند كه نامش در اسناد احاديث اين كتاب (و يا صحيح البخارى، چنان كه پيشتر گفته شد) ذكر شده باشد[٢]. البته مراد، اسناد احاديثى است كه مسلم، آنها را در هر باب به عنوان «اصول» نقل كرده و بدانها احتجاج كرده است، نه اسناد احاديثى كه وى به عنوان شواهد و متابعات، براى تأييد و تقويت، نقل كرده است؛ اگر چه وى در شواهد و متابعات نيز از راويانى كه همه و يا اكثر علماى جرح و تعديل آنها را تضعيف كردهاند، نقل روايت نكرده است.
مسلم، برخلاف بخارى، براى نقل احاديث مُعَنعَن و متّصل دانستن آنها، معاصر بودن راوى را با كسى كه از وى روايت نقل كرده (مروى عنه)، كافى دانسته است و مانند بخارى، ثبوت ملاقات آن دو را لازم ندانسته است.[٣] با وجود اين كه كتاب، بعد از صحيح البخارى، بهترين كتاب در نقل خصوص احاديث صحيح به شمار آمده است، برخى از احاديث اين كتاب نيز مانند صحيح البخارى، مورد انتقاد دار قُطنى و برخى ديگر از حديث پژوهان قرار گرفته و معلول دانسته شدهاند؛ تعداد احاديث مزبور به ١٣٢ حديث بالغ مىگردد كه ٣٢ حديث بين صحيح البخارى و صحيح مسلم مشترك است. بنا بر اين، احاديث خاصّى كه فقط
[١]. بحوث فى تاريخ السنة المشرّفة، ص ٢٤٨.
[٢]. الاقتراح، ص ٥٥.
[٣]. تدريب الراوى، ج ١، ص ٤٣؛ أُصول الحديث، ص ٣١٦.