١٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بيعتى را بشكند ، يا پرچم گم راهى بر افرازد ، يا علمى را پنهان دارد ، يا مالى را به ستم ضبط كند ، يا ستمگرى را در ستمش يارى رساند، در حالى كه مى داند او ستمگر است ، از اسلام برى گشته است .

١٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس پيمان بشكند و پيمان شكن از دنيا برود ، روز قيامت، در حالى مى آيد كه هيچ حجّتى ندارد .

١٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس از بيعتى كه بر اطاعت بسته است، دست بر دارد ، [روز قيامت ]خدا را در حالى ديدار مى كند كه هيچ حجّتى ندارد .

١٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بر غير طاعت خدا بميرد، دست خالى از حجّت مرده است ، و هر كس در حالى بميرد كه دست از بيعتى كشيده باشد، در گم راهى مرده است .

١٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با پيشوايى بيعت كند و پيمانِ دست و ميوه دلش را به او بدهد ، [١] بايد در حدّ توانش از او فرمان بَرَد ، و اگر ديگرى به كشمكش با آن پيشوا [ ى بيعت شده ] بر خاست ، گردن او را بزنيد .

١٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به پيشوايى خيانت كند ، روز قيامت با دهان كج به محشر مى آيد تا اين كه وارد دوزخ شود ، و هر كه بيعت پيشوايى را بشكند، با دست بريده مى آيد تا اين كه وارد دوزخ گردد .

[١] كنايه از بيعت كردن از سرِ اخلاص و ايمان است.