٥١.امام صادق عليه السلام : چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مكّه را فتح كرد، با مردان، بيعت نمود و سپس زنان براى بيعت كردن با ايشان آمدند . پس ، خداوند عز و جل اين آيه را نازل فرمود : «اى پيامبر ! چون زنان باايمان نزدت آيند تا با تو بيعت كنند كه چيزى را با خدا شريك نسازند ، و دزدى نكنند ، و زنا نكنند ، و فرزندان خود را نكشند ، و بچّه هاى نامشروع را كه پس انداخته اند، با بهتان به شوهر نبندند ، و در كار نيك، از تو نافرمانى نكنند ، با آنان بيعت كن و از خدا برايشان آمرزش بخواه، كه خدا آمرزنده و مهربان است» . هند گفت : فرزندان را ما به كودكى پرورديم و چون بزرگ شدند، شما آنها را كشتى . امّ حكيم ، دختر حارث بن هشام و همسر عِكرِمة بن ابى جهل ، گفت : اى پيامبر خدا ! آن كار نيكى كه خدا به ما امر كرده است تا در آن از تو نافرمانى نكنيم ، چيست ؟ فرمود : «[در عزا و ماتم] بر صورت خود، سيلى نزنيد ، چهره مخراشيد ، موى خود را نكنيد ، گريبان ندريد ، جامه سياه [به نشانه عزا] نپوشيد ، و شيون سر ندهيد . با اين شرط ها ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با آنها بيعت كرد . امّ حكيم گفت : اى پيامبر خدا ! چگونه با تو بيعت كنيم ؟ فرمود : «من با زنان دست نمى دهم» . پس ، قدحى آب خواست و دستش را در آن فرو برد و بيرون آورد و فرمود : «دست هايتان را در اين آب فرو بريد. اين، بيعت است» . «يَاأَيُّهَا النَّبِىُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَن لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئا وَ لَا يَسْرِقْنَ وَ لَا يَزْنِينَ وَ لَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَ لَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَ أَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِى مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ» ـ :