دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٧
حديث
٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى عز و جل فرمود : «در ميان بندگان مؤمنم ، بندگانى هستند كه كار دين آنها جز با توانگرى و وفور نعمت و تن درستى سامان نمى گيرد . از اين رو آنها را به توانگرى و وفور نعمت و تن درستى مى آزمايم [و اين نعمت ها را در اختيارشان مى نهم] . پس كار دينشان سامان مى گيرد» . و فرمود : «بندگانى هم هستند كه كار دينشان جز با فقر و نادارى و بيمارى درست نمى شود . از اين رو آنان را به فقر و نادارى و بيمارى مبتلا مى سازم. پس كار دينشان درست مى شود» .
٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من از آزمايشِ با رفاه، بيشتر بر شما مى ترسم تا آزمايش با سختى ها . شما به آزمايش سختى ها امتحان شديد و شكيبايى و تحمّل كرديد ؛ امّا دنيا جذّاب و شيرين است !
١٠٠.امام على عليه السلام : اى بسا كسانى كه نعمت برايشان بلاست!
١٠١.امام على عليه السلام : اى مردم ! همان گونه كه خداوند، شما را از سختى و عذاب، ترسان مى بيند، بايد از نعمت نيز هراسانتان ببيند ؛ [زيرا] هر كه درِ نعمت ها به رويش گشوده شود و آن را مهلت دهىِ خداوند نبيند، خود را از واقعه ترسناكى ايمن پنداشته است ، و هر كس به تنگ دستى گرفتار آيد و آن را آزمايش [الهى ]نبيند، آنچه را [از پاداش الهى ]بِدان اميد است، از دست داده است .