دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٩
مسيحيان نجران بود كه آنها از مباهله امتناع كردند و مصالحه را پذيرفتند . در احاديث اهل بيت عليهم السلام ، آداب و اعمالى براى اين روز، ذكر شده [١] كه شايسته است براى بهره گيرى از بركات اين روز مبارك و تجديد خاطره واقعه مباهله و تعظيم شعائر الهى ، مورد توجّه جامعه اسلامى بويژه اهل مراقبت، قرار گيرد .
مشروعيت عامّ مباهله براى اثبات حق
مشروعيت عامّ «مباهله براى اثبات و روشن شدن حق، پس از اقامه برهان» ، از جمله مطالبى است كه مى توان از آيه مباهله استنباط كرد، چنان كه احاديث اهل بيت عليهم السلام [٢] و سيره بزرگان دين [٣] نيز بر اين معنا دلالت دارند . از اين رو، بسيارى از فقها به مشروعيت مطلق مباهله براى اثبات حق، فتوا داده اند . [٤] گفتنى است كه در شمارى از احاديث، آدابى براى مباهله ذكر شده [٥] كه رعايت آنها ، موجب تقويت توجّه قلبى مباهله كننده به خداوند متعال و زمينه سازِ اجابت دعاى اوست .
[١] ر . ك : ص ٣٠٩ (مباهله / فصل چهارم : آداب روز مباهله) . [٢] ر.ك : ص٢٧٧ (مباهله / فصل يكم / جايز بودن مباهله با هر منكرِ حقّى) . [٣] ر.ك : الغيبة : ص ٣٠٧ ح ٢٥٨ . [٤] ر.ك: الكافى : ج ١ ص ٣٢٤ ح ٢ وج ٢ ص ٥١٣ ح ١ و فتح البارى : ج ٨ ص ٧٤ . [٥] راجع : ص ٣٠٩ (مباهله / فصل چهارم : آداب روز مباهله) .