١١.تفسير ابن أبى حاتم ـ به نقل از عطيّه عوفى ـ :در روزگار پيامبر صلى الله عليه و آله ، مردى به نام طُعمة بن اُبَيرِق، زرهى را دزديد . شكايت آن نزد پيامبر صلى الله عليه و آله برده شد . طعمه، زره را در خانه مردى انداخت و سپس به دوستانش گفت : برويد و عذر مرا نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بخواهيد و بگوييد زره در خانه فلانى پيدا شده است . آنان براى تبرئه او نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفتند . پس خداوند متعال، اين آيه را فرو فرستاد : «و هر كس خطا يا گناهى مرتكب شود و سپس آن را به بى گناهى نسبت دهد، قطعا بهتان و گناه آشكارى بر دوش كشيده است» . بهتان زدن، به معناى تهمت زدن به شخص است . «إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ . . . إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ » [١] ـ :

[١] النساء : ١٠٥ ـ ١١٦ .