فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٩١ - آب انگور
اگر شخصى براى وضو يا غسل در آبادى آب نداشته باشد، بايد براى يافتن آن جستوجو كند تا نااميد شود. در اين صورت، تيمّم صحيح است.(١)
حريم(--> حريم)تنها مخصوص زمين موات(--> زمين موات)است و زمينها، خانهها و ديگر املاك آبادى، حريم ندارند.(٢)
به قول مشهور، گرفتن حيوان گمشده ديگرى كه در آبادى يافت مىشود،جايز نيست و ضمان آور است(٣)( --> ضالّه).
آب استنجاء
آب اِستِنجاء: آب به كار رفته در تطهير مخرج ادرار و مدفوع.
احكام آن در باب طهارت آمدهاست.
آب قليل(--> آب قليل)هرچند ـ بنابر مشهور ـ به مجرّد ملاقات با نجاست نجس مىشود، ليكن آب استنجاء با شرايط زير پاك است:
١. عدم تغيير رنگ، بو يا مزه آب.
٢. نرسيدن نجاستى از خارج به آن.
٣. عدم تجاوز ادرار و مدفوع از محلّ خروج، بيش از حدّ متعارف.
٤. خارج نشدن نجاستى ديگر غير از ادرار يا مدفوع، مانند خون از مخرج.
٥ . بنابر قولى خالى بودن آب از اجزاى مدفوع به گونهاى كه ديده شود.
٦ . بنابر قول برخى، ريختن آب بر محل، قبل از رساندن دست به آن.
آب استنجاء، بنابر قولى نجس ولى مَعفُوّ و بخشوده است.
وضو و غسل با آب استنجاء جايز نيست. در جواز تطهير چيز نجس با آب استنجاء ـ بنابر طهارت آن ـ اختلاف است. در اين احكام، تفاوتى در آب استنجاء حاصل از شستن اول و دوم مخرج بول ـ بنابر قول به اعتبار تعدّد شستن ـ نيست(١)( -->اِستنجاء).
آب اماله --> اماله
آب انگور
آب انگور: افشره انگور.
از آن در بابهاى طهارت، تجارت،