گراميداشت ياد و نام امامان:آباد كردن مشاهد ائمّه با ساختن، تعمير و تجديد بناى آنها(١٤)و ذكر و نشر فضائل ايشان مستحب است.(١٥)زيارت قبور امامان و حزن و اندوه و گريستن در مصائب وارد بر ايشان، بويژه مصائب اباعبداللّه الحسين عليه السّلام مستحب است. آداب ويژه‌اى براى زيارت قبور امامان وارد شده كه رعايت آنها براى زائر مستحب است(١٦)( --> زيارت). فقها در باب حج، بابى با عنوان «باب المزار» براى بيان اين موضوع اختصاص داده‌اند. برخى نيز كتابى مستقل در اين خصوص نوشته‌اند، مانند «كامل‌الزّيارات» نگاشته ابوالقاسم، جعفر بن محمّد بن قولويه قمى (٣٦٨ هـ . ق) و «المزار» نگاشته ابوعبداللّه، محمّد بن مكّى، معروف به شهيد اوّل (٧٨٦ هـ . ق) .

توسّل و تبرّك:توسّل به ائمّه عليهم السّلام جهت برآوردن حاجت، رفع گرفتارى و نائل شدن به درجات كمال به نصّ آيه شريفه{ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}(١٧)كه به وسيله جستن براى توجّه به خداوند امر شده، امرى راجح و مطلوب است.

تبرّك به ايشان نيز كه از مقرّبان درگاه الـهى و از هر نوع پليدى پاكند، امرى محبوب و پسنديده است. در فقه به مواردى از تبرّك اشاره شده است،

از جمله:

١. استحباب تبرّك جستن به مشاهد مشرّفه امامان.(١٨)

٢. استحباب تبرّك جستن به نامهاى امامان با نوشتن آنها بر كفن و جريدتين(١٩)( --> جريدتين)؛ و نامگذارى فرزندان به نام آنان.(٢٠)

٣. استحباب نقل جنازه به مشاهد مشرّفه به جهت تبرّك.(٢١)

٤.استحباب تبرّك جستن به تربت امام حسين عليه السّلام(٢٢)( --> تربت).

غُلُوّ نسبت به امامان:ادّعاى الوهيّت و خدايى ائمّه عليهم السّلام و يا اعتقاد به استقلال يا شراكت آنان با خداوند در

(١٢)كشف الغطاء ٣/ ٦٧ ؛ العروة الوثقى ١/ ٥٩٦
(١٣)الحبل‌المتين/١٥٩ ؛الحدائق الناضرة٧/٢١٩ ـ٢٢٤ ؛ مستمسك العروة ٥/٤٦٢ ـ ٤٦٧
(١٤)جواهر الكلام ٤/ ٣٤١ ؛ الدروس الشرعية ١/ ١١٦ ؛ مصباح الفقيه ٥/ ٤٢٨
(١٥)كتاب السرائر ٣/ ٦٢٥
(١٦)وسائل الشيعة ١٤/ ٤٥٦ ، ٥٠٠ و ٥٢٧
(١٧)
(١٨)وسائل الشيعة ١٤/ ٥٦١
(١٩)جواهر الكلام ٤/ ٢٢٥ ؛ العروة الوثقى ١/ ٤١٧
(٢٠)كشف اللثام ٧/ ٥٢٧
(٢١)جواهر الكلام ٤/ ٣٤٣
(٢٢)وسائل الشيعة ١٤/ ٥١٠