فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٠٢ - اَزلام
قول نخست، مشهور است. عدّه زن حامله، وضع حمل او است.(٢٤)
به قول مشهور، زن غير حاملهاى كه شوهرش فوت كرده است، بايد چهار ماه و ده روز عدّه نگه دارد. برخى قائل به نصف آن شدهاند. عدّه وفات در صورت حامله بودن زن، بيشترين مدّت از زمان وضع حمل و زمان عدّه وفات است.(٢٥)
ازلاق
اِزلاق:بچّه انداختن حيوان(--> سقط جنين).
ازلام
اَزلام [= قِداح ]: تيرهاى به كار رفته در گونهاى از كهانت و قمار.
ازلام جمع «زُلَم» يا «زَلَم»، به تيرهاى تيز نشده و بى پَر اطلاق مىشود كه اعراب جاهلى براى كهانت( --> كهانت)و داورى خواستن از بتها به كار مىبردند و در اصل، ساخته كاهنان بوده است. اين عمل بيشتر در بتخانههاى آنان و نزد خداياندروغين صورت مىگرفت و كاربرد آن نيز در مسائل اختلافى، امور مشورتى، مانند ازدواج يا مسافرت و تعيين نَسَب افراد و الحاق فرزند به پدر بوده است.(١)
از اين عمل به «استقسام به ازلام» تعبير مىشد كه قرآن كريم به حرمت و اجتناب از آن تصريح كرده است.(٢)در حديث در مقام تفسير «استقسام به ازلام» آمده است: «در دوران جاهلى ده نفر، به شراكت، شترى را مىخريدند و پس از نحر، با قرعه زدن به قِداح (تير) آن را با روش و آدابى خاص ميان خود تقسيم مىكردند».(٣)اين عمل، قمار به شمار مىرفت. از اين عنوان به مناسبت بحث قمار، در باب تجارت سخن رفته است.
استقسام به ازلام و خوردن گوشتى كه از اين راه به دست مىآيد، حرام