فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٢ - ابرو
ابراهيم؛ سوره
ابراهيم؛ سوره: چهاردهمين سوره قرآن كريم.
از آن در باب صلات سخن رفته است.
گزاردن دو ركعت نماز مستحب در روز جمعه و خواندن سوره ابراهيم و حِجْر در هر دو ركعت، مورد تأكيد واقع شده است.(١)
ابرش
اَبرَش: رنگارنگ.
از آن در باب حج سخن گفته شده است.
مستحب است سنگريزههايى كه براى رمى جمره(--> رمى جمره)به كار مىرود، رنگين و نقطه دار باشد.(١)
ابرو
ابرو:استخوان منحنى بالاى كاسه چشم همراه گوشت و مو/ رشته موى روييده بر بالاى چشم.(١)
ابرو به هر دو معنا در فقه داراى احكامى است كه در ابواب طهارت، حج، قصاص و ديات آمده است.
منحنى بالاى چشم:در وجوب كشيدن دستها بر ابرو در تيمّم اختلاف است.(٢)مسح كردن ابرو پس از شستن دست بعد از غذا مستحب است.(٣)
رشته مو:اگر ابرو به اندازهاى بلند باشد كه مانع ديدن مُحرم(--> احرام)گردد، وى مىتواند آن را كوتاه كند. در اينكه اين عمل موجب فديه(--> فديه)مىشود يا نه، اختلاف است.(٤)در از بين رفتن ابرو به سبب جنايت ديگرى، قصاص ثابت است؛ اما اگر پيش از قصاص برويد، ارش(--> ارش)ثابت است و قصاص ندارد.(٥)
بنابر نظر مشهور، ديه يك ابرو و دو ابرو در صورتى كه ديگر نرويند، به ترتيب ٢٥٠ و پانصد مثقال شرعى(--> مثقال)طلاى مسكوك است، اما اگر دوباره برويند، ارش ثابت است.(٦)شانه زدن ابرو مستحب است.(٧)