فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٦٤ - اِلتزام
پاك،(١)خوردن گوشت آن، اعم از اهلى و وحشى (گورخر) حلال(٢)و برگزارى مسابقه با آن صحيح است.(٣)خوردن گوشت(٤)و نوشيدن شير الاغ اهلى،(٥)نوشيدن پس مانده درازگوش،(٦)و وضو گرفتن با آن،(٧)نماز خواندن با نعلين تهيّه شده از پوست الاغ(٨)و جهاندن آن بر اسب نجيب مكروه است.(٩)
كشتن الاغ وحشى در حال احرام(--> احرام)كفّاره دارد.(١٠)
اِلتباس --> اشتباه
اِلتجاء --> پناه دادن
اِلتحاف صَمّاء --> اشتمال صمّاء
التزام
التزام: تعهّد به فعل يا ترك كارى.
التزام يا عملى است و يا قلبى. التزام عملى عبارت است از اينكه فردى خود را به فعل يا ترك كارى ملزم كند كه پيش از آن بر او لازم نبوده است. التزام قلبى عبارت است از اعتقاد به چيزى. از التزام عملى در بابهاى عقود و ايقاعات سخن رفته است.
اسباب التزام:سبب التزام، يا تصرفات اختيارى انسان است كه موجب ثبوت حقّى عليه او مىشود؛ خواه التزام دو سويه باشد، مانند عقود(-->عقد)يا يك سويه، مانند ايقاعات(-->ايقاع)يا انجام دادن كارى غيرمشروع، مانند غصب(-->غصب)و اتلاف مال ديگرى(--> اتلاف)كه سبب ايجاد التزام به جبران خسارت از سوى غاصب و تلف كننده به نفع مالك مىشود، و يا انجام دادن كارى به نفع ديگرى بدون الزام شرعى به آن، مانند پرداخت هزينه ضالّه(--> ضالّه)كه سبب ايجاد حقّى به نفع پرداخت كننده عليه صاحب حيوان مىشود و او را ملزم به پرداخت هزينه صرف شده به پرداختكننده مىكند.(١)گاهى نيز سبب التزام قانون است كه مستقيماً الزاماتى را بر عهده مكلّف مىنهد، مانند حقّ نفقه(-->نفقه)خمس و زكات.