فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٨٨ - اَمر
٢. امتثال ظنّى:امتثال ظنّى عمل كردن به ظنّ غير معتبر است، مانند خواندن نماز به سمت قبله ظنّى با امكان دستيابى به علم.
٣. امتثال احتمالى:امتثال احتمالى، انجام دادن يكى از اطراف علم اجمالى است در شبهه وجوبى، مانند به جا آوردن نماز ظهر در مثال ياد شده و ترك يكى از آنها در شبهه تحريمى، مانند اجتناب از ظرفى از ظروف در مثال ياد شده.
با امكان امتثال علمى، امتثال ظنّى و احتمالى كفايت نمىكند. در كفايت امتثال اجمالى با امكان امتثال تفصيلى در واجب تعبّدى(--> تعبّدى)اختلاف است؛(١)ليكن در واجب توصّلى، امتثال اجمالى كفايت مىكند(٢)(--> احتياط).
امتثال امر(--> امر)با انجام دادن فعل امر شده به آن و امتثال نهى(--> نهى)با ترك فعل نهى شده از آن تحقّق مىيابد. تحقّق امتثال در عبادات، مشروط به قصد قربت است و در غير عبادات(٣)و موارد نهى،(٤)به صرف فعل يا ترك تحقّق مىيابد و در اين صورت نيّت، تنها شرط ترتّب ثواب بر امتثال است.(٥)
امتزاج --> اختلاط
امتناع --> خوددارى
امتيار
اِمتيار: تهيّه كردن يا فروختن آذوقه.
در باب جهاد به كار رفته است.
ورود ذمّيان(-->اهل ذمّه)به مسجد الحرام و نيز ساير مساجد، هرچند به قصد عبور يا امتيار، جايز نيست. در جواز عبور و امتيار آنان از حجاز(-->جزيرة العرب)اختلاف است.(١)
امتياز --> تمييز
اُم ِّ داوود --> عمل اُمِّ داوود
امر
اَمر: لفظ مشترك بين معناى طلب و غيرآن.
از آن در اصول فقه، مباحث الفاظ