فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٢٨ - ابتهال
اباضيّه
اِباضيّه: فرقهاى از خوارج، پيروان عبداللّه بن اِباض(--> خوارج).
اباق --> برده فرارى
ابا القاسم
ابا القاسم: كنيه حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله.
فرستادن صلوات هنگام گفتن يا شنيدن ابوالقاسم به عنوان كنيه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حتّى در حال نماز، مستحب است(١)(--> صلوات). گذاشتن كنيه ابوالقاسم(--> كنيه)براى كسى كه نام وى محمّد است، مكروه است.(٢)
ابتدا-->آغاز
ابتذال
ابتذال: بى بندوبارى.
از آن در بابهاى تجارت و نكاح سخن رفته است.
به تصريح برخى، نگاه كردن بدون شهوت به زنان مبتذلى كه خود را از نامحرم نمىپوشانند و نهى از منكر نيز در آنان تأثيرى ندارد، جايز است.(١)
خريد و فروش كتابهاى در بر دارنده عكسهاى مبتذل، در صورتى كه فسادآور باشد، حرام است.(٢)خواندن كتابها و شعرهاى مبتذل كه شهوت را برمىانگيزاند، حرام است.(٣)همچنين خريد و فروش، اجاره، تكثير(٤)و نگاه كردن(٥)به فيلمهاى مبتذل ـ كه موجب برانگيخته شدن شهوت و رواج فساد گردد ـ جايز نيست.
ابتهال
ابتهال: بلند كردن دستها به سوى آسمان هنگام دعا.
دعا كننده حالات مختلفى همچون حالت شوق، حالت خوف و غير آن دارد. در روايات براى هر حالت از حالات دعا كننده در نحوه قرار گرفتن دستهاى وى شكلى خاص بيان شدهاست.