فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٣٠ - اِختباء
امّا مجتهدان، حديثى را صحيح مىدانند كه همه راويان آن، شيعه دوازده امامى و عادل باشند.
٧. در مكتب اخبارى، همه احاديثى كه در « كتب اربع » ( كافى، استبصار، من لايحضره الفقيه و تهذيب)، بلكه در ديگر كتابهاى حديثى كه عالمان بزرگ شيعه آنها را تدوين كرده و به صحّت احاديث نقل شده گواهى دادهاند، آمده است، صحيح مىباشد و مىتوان بر طبق آنها عمل كرد؛ ليكن در نگرش اصولى، احاديث موجود در مجامع روايى شيعى، حتّى «كتب اربع» ممكن است مصداق يكى از عناوين و اقسام چهارگانه ياد شده قرار گيرند و همه آنها را نمىتوان به صرف نقل در كتب ياد شده صحيح دانست.(١)
اخبار يمين
اخبار يَمين: روايات قسَم/ روايات بيانگر اشاره به سمت راست در سلام آخر نماز.
از اخبار يمين به معناى نخست، حكم قسم و موارد اثبات حق به وسيله آن استفاده شده است(١)( --> قسم).
فقها از روايات يمين به معناى دوم، بر استحباب اشاره به طرف راست هنگام گفتن سلام آخر نماز استدلال كردهاند.(٢)
اخبثين
اَ خبَثَين: ادرار و مدفوع.
در باب صلات و قضاء آمده است.
نماز خواندن(١)و قضاوت كردن،(٢)با حبس ادرار و مدفوع مكروه است.
( --> ادرار)(--> مدفوع)
اختباء
اِختباء: پنهان شدن.
به پنهان شونده، مُختَبى گفته مىشود. واژه اختباء در باب شهادات، بحث تحمّل شهادت به كار رفته است.
از شرايط شاهد قرار نداشتن وى در موضع تهمت( --> تهمت)است. بر اين مبنا،