فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٦٣ - اَراك
رجوع از اذن:اذن دهنده مىتواند از اذن خود بازگردد، مگر مانعى باشد، مانند كسى كه اذن داده تا ميّتى را در ملكش دفن كنند و سپس بعد از دفن از اذن خود برگردد. حرمت نبش قبر، مانع آن است.(٣)
( --> اباحه)
اذن تقديرى
اذن تقديرى: اذن به شاهد حال(--> اذن).
اذن دخول
اذن دخول: رخصت طلبيدن براى ورود به حرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و امامان معصوم عليهم السّلام.
از آن در باب حج سخن رفته است.
از آداب زيارت روضه منوّر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و حرم پيشوايان معصوم عليهم السّلام هنگام ورود، خواندن دعاى مخصوص اذن دخول با حضور قلب است كه در آن، ضمن يادآورى منزلت والا و جايگاه بلند آنان، از خداوند متعال و رسول اكرم و جانشينان واجب الإطاعه ايشان و نيز فرشتگان موجود در آن جا، اجازه ورود خواسته مىشود.(١)
اذن؛ قاعده-->قاعده اذن
اذيّت --> آزار
اراك
اَ راك: نام درختى/ از حدود عرفات.
اراك به معناى نخست در باب طهارت آمده است.
مسواك زدن با چوب درخت اراك مستحب است.(١)
از معناى دوم در باب حج بحث شده است.
وقوف( --> وقوف)حاجى در اراك، از وقوف در عرفات(--> عرفات)كفايت نمىكند.(٢)