فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥١٥ - اسم
بودن فرد كشته شده و قصاص شونده است. بنابراين، مسلمان در برابر كافر قصاص نمىشود و تنها ديه او در صورت ذمّى بودن( --> اهل ذمّه)پرداخت مىشود.(٢٩)
اسلحه--> سلاح
اسلحه شكارى -->آلات صيد
اسم
اسم: نام، عنوان.
اسم، لفظى است كه بر چيزى كه اسم بر او نهاده شده (مُسَمّى) دلالت كند، مانند لفظ ديوار كه بر معناى معروف دلالت دارد. از آن در بابهاى طهارت، نكاح، طلاق و يمين سخن رفته است.
تأثير اسم در احكام:تمام احكام بر اسم، يعنى عنوان موضوع حكم مترتّب مىشوند و با زايل شدن اسم و عنوان، حكم نيز زايل مىشود، بنابر اين سگ ـ كه نجس است ـ اگر استحاله شده و تبديل به نمك شود پاك مىگردد؛ زيرا عنوان نمك از عناوين نجس نيست(١)( --> استحاله).
تشخّص و تعيّن اشياء با اسم:اسم و عنوان هرچيز موجب تعيّن و تشخّص آن مىگردد. بنابر اين، در مواردى كه تعيين شرط است( --> تعيين)، همچون زوجين در عقد ازدواج يا زوجه در طلاق، بايد با اسم بردن يا اشاره يا توصيف، مشخص گردد.(٢)
احكام:نوشتن اسم ميّت و اسم پدرش بر جريدتين( --> جريدتين)، كفن و قبر(٣)و نيز بردن نام نوزاد و اسم پدرش هنگام ذبح عقيقه( --> عقيقه)مستحب است.(٤)صدا كردن پدر و مادر به اسم مكروه است.(٥)مستحب است شخص حاضر را با