فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٧٦ - ايّام تَشريق
( --> اجتهاد)براى قضاوت، مرجعيت تقليد و ولايت بر ايتام، ديوانگان، غايبان و ديگر امورى كه مربوط به مجتهد است(٢٤)اهليّت دارد( -->ولايت فقيه). همچنين پدر يا جدّ پدرى براى ولايت بر فرزندان نابالغ خود اهليّت دارد(٢٥)(--> ولايت).
اهمال
اهمال: كوتاهى كردن در كارى(-->تقصير).
ايادى متعاقبه --> تعاقب ايدى
اياس --> يائسگى
ايّام البيض
ايّامُالبيض: سيزده، چهارده و پانزدهم هرماه.
علّت نامگذارى اين سه روز به ايّام البيض، مهتابى بودن شبهاى آنها است كه با غروب خورشيد، ماه طلوع، و تا طلوع خورشيد نور افشانى مىكند. تعريف ايّام البيض به اين سه روز در ميان فقيهان مشهور است.(١)قول مقابل، تعريف آن به پنجشنبه دهه اوّل و دهه آخر و چهارشنبه دهه وسط هرماه است.(٢)از آن به مناسبت در باب صوم سخن رفته است.
از ايّامى كه روزه در آنها فضيلت بسيار دارد ايّام البيض است.
ايّام تشريق
ايّام تَشريق [= ايّام معدودات ]: روزهاى يازده، دوازده و سيزدهم ذيحجّه.
ناميدن روزهاى ياد شده به ايّامتشريق يا بدين علّت است كه گوشتهاى قربانى( --> قربانى)در اين ايّام، تكّه تكّه شده، در آفتاب خشك مىشدند و يا بدين جهت