فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٦٩ - الرّحمـن؛ سوره
الحاح هنگام دعا،(١)بويژه در خطبه نماز استسقاء(٢)(--> نماز باران)، نزد قبر معصومان عليهمالسّلام،(٣)كنار حَطيم(-->حطيم)،(٤)و در دور هفتم طواف نزد مستجار(٥)(--> مستجار)مستحب است.
الحاد
اِلحاد: عدول از آيين حق/ ارتكاب گناه در مسجد الحرام.
الحاد به مفهوم نخست، اعم از اين است كه ملحد در قبل متدين به دين حق بوده، سپس عدول كرده و يا از ابتدا آن را نپذيرفته باشد. الحاد مسلمان موجب ارتداد(--> ارتداد)است. بر ملحد كتابى احكام اهل كتاب(--> اهل كتاب)و بر ملحد غير كتابى(--> اهل حرب)احكام مطلق كفر مترتّب مىگردد(--> كفر).
الحاد به مفهوم دوم به مناسبت در باب صلات و حج آمده است.
الحاد در مسجد الحرام از گناهان كبيره است؛(١)زيرا در قرآن كريم به صراحت بر آن وعده عذاب دردناك داده شده است.(٢)الحاد در مسجد الحرام، همه مراتب و انواع ستم و گناه را شامل مىشود.(٣)بنابر اين، اگر كسى در مسجد الحرام گناهى كه موجب حدّ است ـ مانند سرقت ـ مرتكب شود، افزون بر حدّ، تعزيز(-->تعزير)مىشود و اگر گناهى را كه موجب تعزير است مرتكب شود، عقوبتش بيشتر از ديگر مكانها است.(٤)
الرّحمـن؛ سوره
الرّحمـن؛ سوره: پنجاه و پنجمين سوره قرآن كريم.
در باب صلات آمده است.
مداومت بر تلاوت سوره الرّحمـن،(١)خواندن آن بعداز نماز صبح روز جمعه(٢)و قرائت آن در نمازهاى نافله،(٣)بويژه در ركعت اوّل نماز زيارت(٤)(-->نماز زيارت)، در ركعت دوم نماز استخاره(٥)(--> نماز استخاره)و در ركعت دوم نماز امام هادى عليهالسّلام،(٦)مستحب است.