فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥١٦ - اَسماء متبرّك
كنيه( --> كنيه)و غايب را با اسم صدا كنند.(٦)
بردن نام خداوند در آغاز كارها مستحب،(٧)و از شرايط صحّت ذبح، نحر و صيد حيوان خشكى است(٨)( --> تسميه). نهادن نام نيك بر فرزندان از حقوق آنان بر پدر است(٩)( --> نامگذارى).
( --> اسماء متبرّك)
اسماء متبرّك
اَسماء متبرّك: نامهاى مقدّس و محترم.
به نامهاى مقدّس و محترم در شرع، همچون نامهاى خداوند متعال و معصومان عليهم السّلام، اسماء متبرّك اطلاق مىگردد.
از آن به مناسبت در باب طهارت و يمين سخن رفته است.
مسّ اسماء متبرّك:به قول مشهور، بلكه به ادّعاى اجماع، مسّ نامهاى خداوند متعال(١)و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و ائمّه عليهم السّلام( --> ائمّه)بدون طهارت (وضو، غسل يا تيمّم) حرام است.(٢)
برخى فقها، الحاق اسامى انبيا، اوصيا و حضرت فاطمه سلاماللّه عليها به ائمّه عليهم السّلام را در حكم ياد شده، اولى دانستهاند.(٣)
نوشتن اسماء متبرّك:نوشتن نامهاى مبارك رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت عليهم السّلام بر جريدتين(٤)( --> جريدتين)و كفن(٥)مستحب است.
احترام اسماء متبرّك:احترام اسماء متبرّك واجب، و اهانت( --> اهانت)به آنها حرام است. بنابر اين نجس كردن آنها حرام و ازاله نجاست از آنها واجب فورى است.(٦)
طهارت:همراه داشتن انگشتر منقوش به اسماى خداوند درحال تخلّى(٧)و نيز استنجاء( --> استنجاء)با دستِ مزيّن به انگشتر منقوش به اسماى خداوند، و بنابر قول مشهور، اسماى امامان معصوم و انبيا عليهم السّلام و به تصريح برخى، حضرت