فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٠١ - اِحرام
٣. عقد ازدواج براى خود يا ديگرى و نيز شاهد بر عقد بودن به قول مشهور.
٤. استمناء.(١٥)
٥ . استعمال عطر. در اينكه استعمال همه انواع عطر حرام است يا برخى از انواع آن، مانند مشك، عود و عنبر، اختلاف است. قول نخست به مشهور نسبت داده شده است. به قول مشهور، استعمال خلوق كعبه (چيزى كه كعبه را با آن خوش بو مىكنند) حرام نيست.(١٦)
٦ . گرفتن بينى از بوى بد به قول مشهور.(١٧)
٧. پوشيدن لباس دوخته براى مرد(١٨)و قُفّازين (دستكشى كه زنان عرب درون آن پنبه مىگذاردند و مىپوشيدند تا انگشتان و دستشان پوشيده بماند) براى زن.(١٩)
٨ . سرمه كشيدن با چيز خوش بو به قول مشهور. در حرمت و كراهت مجرّد سرمه سياه كشيدن، اختلاف است.(٢٠)
٩. پوشاندن تمام روى پا براى مرد به قول مشهور.(٢١)
١٠. فسوق(--> فسوق).
١١. جدال( --> جدال).
١٢. كشتن و انداختن شپش از بدن در صورت آزار نداشتن آن به قول مشهور. در بقيّه حشرات، مانند پشه، كك و كنه، اختلاف است.(٢٢)
١٣. انگشتر به دست كردن براى زينت ـ نه عمل به سنّت ـ و نيز استعمال زيور آلات براى زن جهت زينت به قول مشهور.(٢٣)
١٤. استعمال روغن خوشبو حتّى قبل از احرام در صورت باقى ماندن بوى آن تا بعد از احرام بنابر قول مشهور و ماليدن هر نوع روغن به بدن در حال اختيار به قول مشهور.(٢٤)
١٥. ازاله مو از بدن به تراشيدن يا كندن و مانند آن، مگر به جهت ضرورت.(٢٥)
١٦. پوشاندن سر براى مرد.(٢٦)
١٧. ارتماس (سر در آب فرو بردن). در اينكه ارتماس به طور مستقل از محرّمات احرام است يا از مصاديق عنوان قبلى، يعنى پوشاندن سر به شمار مىرود، اختلاف است. بنابر قول اول، حرمت آن مشترك بين زن و مرد است،