فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٥٣ - آلات لهو
گفته مىشود و از آن در باب تجارت سخن رفته است.
بازى با آلات قمار(--> قمار)مانند پاسور و نرد، خواه به صورت شرط بندى و گروگذارى يا بدون آن، حرام است و مالى كه از اين راه به دست مىآيد، باطل و تصرف در آن، حرام و ضمان آور است؛(٢)هرچند برخى در صورت عدم شرط بندى، در حرمت آن تأمّل و اشكال كردهاند.(٣)
ساختن، نگهداشتن، هديه و قرض دادن و هر گونه اكتساب با آلات قمار، مانند خريد و فروش، اجاره دادن، صلح كردن بر آن، اجير شدن براى ساختن يا آموزش، حرام و باطل است.(٤)
هيئت (شكل ظاهرى) آلات قمار ماليّت ندارد و دارنده آن، مالك آن نيست. از اين رو، از بين بردن هيئت آلات قمار در صورت توانايى واجب است و ضمان ندارد، ولى از بين بردن مادّه و جنس آنها موجب ضمان است، مگر آنكه از بين بردنِ هيئت، متوقّف بر آن باشد. برخى مطلقاً قائل به عدم ضمان شدهاند.(٥)
آلات لهو
آلات لهو: ابزار سرگرمى نامشروع.
به ابزار مفرّح و شادىآور، كه كاربرد آنها در سر گرميهاى نا مشروع است، آلات لهو(--> لهو)گفته مىشود، مانند دفّ و طنبور. بحث مربوط به آن در باب تجارت آمده است.
نواختن آلات لهو، گوش دادن به صداى آنها(١)و نيز ساختن، نگهدارى و هديه دادن آنها، حرام و هر نوع اكتساب با آلات لهو، مانند خريد و فروش، اجاره، صلح، اجير شدن براى ساختن يا آموزش آنها، حرام و باطل است و تصرف در مالى كه از اين راهها به دست مىآيد، ضمان دارد. برخى، دفّ زدن را در مراسم عروسى و ختنه، استثنا كرده و قائل به جواز آن، ليكن با كراهت شدهاند.(٢)
شكل ظاهرى آلات لهو ماليّت ندارد. از اين رو، دارنده اين ابزار، مالك آن نمىگردد و از بين بردن هيئت آن نه تنها