به فداكارى‌ها و مظلوميت‌هاى امام حسين (ع) به گونه‌اى موضوع امام مهدى (ع) را مورد تأكيد قرار داده‌اند، به عنوان مثال در دعاى ندبه امام صادق (ع)، ياد سيدالشّهداء (ع) به همراه امام مهدى (ع) گرامى داشته شده است. در حقيقت، شكايت شهادت جان‌گداز حضرت امام حسين (ع) به ساحت مقدّس حضرت بقية الله (ع) شده است و درخواست مى‌شود كه به عنايت خداوند متعال هر چه زودتر زمينه ظهور فراهم شود؛ بلكه هر چه زودتر مهدى موعود (ع) ظهور نموده انتقام خون آن حضرت را از دشمنان بگيرند ... و حتّى به پيروان اهل بيت (ع) توصيه مى‌شود كه در شب ميلاد امام عصر (عج) از زيارت امام حسين (ع) غافل نشوند.

اين موضوع به همين صورت درباره امام حسين (ع) نيز مطرح است؛ يعنى حضرت اباعبدالله حسين (ع) نيز همواره به ياد مهدى موعود (ع) بوده‌اند. در دعاى روز ولادت امام حسين (ع) از امام مهدى (ع) ياد مى‌شود و در روز عاشورا و در زيارت عاشورا نام و ياد مهدى (ع) تسلّى‌بخش قلب سوزان شيفتگان اهل بيت (ع) است.

مجموعه اين برنامه‌هاى حساب شده، پيوند عاشورا و امام حسين (ع) را با قيام جهانى امام مهدى (ع) هر چه بيشتر روشن مى‌سازند.

گذشته از همه آنچه بيان شد، طبق روايات بسيارى كه از حضرات معصومان (ع) نقل شده است، در بسيارى از مسائل جزيى نيز امام مهدى (ع) با امام حسين (ع) پيوستگى‌ها و ارتباطات قابل توجّهى دارند كه از آن جمله است:

١. روز ظهور امام مهدى (ع) مقارن با روز عاشورا است. از امام باقر (ع) روايت شده است:

«قائم آل محمّد (ص) در روز شنبه كه مصادف با روز عاشورا؛ يعنى همان روزى كه حضرت اباعبدالله (ع) به شهادت رسيدند، قيام خواهد كرد.»[١]

٢. از مجموعه روايات به خوبى روشن مى‌شود، همان‌گونه كه امام حسين (ع) نهضت خود را از مكّه آغاز كردند؛ يعنى پس از خارج شدن از مدينه به مكّه آمدند و از كنار بيت الله قيام خود را به مردم خبر دادند و به سمت كوفه حركت كردند، حضرت مهدى (ع) نيز از كنار بيت الله جهانيان را به بيعت با خود فرا خواهد خواند و آنگاه حركت‌هاى اصلاحى را تداوم خواهد بخشيد و در نهايت مقرّ حكومتى خويش را در كوفه قرار خواهد داد.

حتّى طنين صداى امام مهدى (ع) همان طنين صداى امام حسين (ع) است. پيام مهدى (ع)، همان پيام حسين (ع) است كه فرياد مى‌زند:

«اى مردم! مگر نمى‌بينيد به حقّ عمل نمى‌شود و از باطل خوددارى نمى‌گردد ... امربه معروف و نهى از منكر كنار گذاشته شده است و احكام الهى و سنن پيامبر (ص) آشكار هتك مى‌شود و ...»

اين پيام و هشدار در لحظه ظهور، با همان صدا به مردم جهان اعلام خواهد شد كه امام حسين (ع) در روز عاشورا با همان لحن و آهنگ مردم را به تبعيت از حقّ و اعراض از بدى‌ها فرا خواندند:

«إنّ صوت القائم يشبه بصوت الحسين (ع)؛

صداى [گيرا و دلنواز] قائم شبيه [طنين خوش‌] صداى اباعبدالله (ع) است.»

٤. برخى از ياران حسين (ع) پس از رجعت در ركاب امام مهدى (ع) به يارى آن حضرت خواهند پرداخت و حتّى برخى از فرشتگانى كه جزو اصحاب امام حسين (ع) بوده‌اند، در خدمت قائم آل محمّد (ص) خواهند بود و ...

«أللهمّ نرغب إليك دولة كريمة تعزّبها الإسلام و أهله و تُذِّلُ بها النفاق و أهله ...»

پى‌نوشت‌ها:

[١]. بحارالأنوار، ج ٥١، ص ٩١.

[٢]. كشف الغمّه، ج ٣، ص ٢٩٤.

[٣]. منتخب الاثر، ص ٤٦٧

[٤]. اعلام الورى، ٣٨٤.

[٥]. بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٦.

[٦]. حياة الإمام الحسين (ع)، ج ٢، ص ٢٦٤.

[٧]. بحارالأنوار، ج ٥١، ص ١٣٠.

[٨]. الزام النّاصب، ص ١٧٧.

[٩]. ينابيع الموّده، ج ٣، ص ٦٢.

[١٠]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٥٢.

[١١]. همان، ص ٣٣٨.

[١٢]. دلائل الامامه، ص ٢٣٩.

[١٣]. سوره اسراء (١٧) آيه ٣٣.

[١٤]. البرهان فى تفسير القرآن، ج ٤، ص ٥٥٩.

[١٥]. همان، ص ٥٦٠.

[١٦]. دعاى ندبه.

[١٧]. الزام النّاصب، ج ٢، ص ٢٨٢.

[١٨]. النّجم الثّاقب، ص ٤٦٩.

[١٩]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٨٥.