آرمگدون نام نبردى است كه به باور مسيحيان صهيونيست در آخرالزّمان، در منطقه‌اى به نام «مجدو» رخ خواهد داد و در آن نبرد، نيروهاى مسيح و ضدّ مسيح، كه نماد حقّ و باطلند، با هم مى‌ستيزند و سرانجام نيروهاى مسيح پيروز مى‌شوند و از آن پس، يهوديان سروران زمين خواهند بود و ديگران بندگان آنان. به باور نگارنده دست استعمار از آستين باورنمايى مذهبى بيرون آمده است و سر آن دارد كه سرتاسر جهان را با دود و آتش دمساز كند؛ چه مردم اگر پشتيبان دولت خويش نباشند، آن دولت در رسيدن به مقاصد خود زبون است؛ از اين رو براى آنكه ملّت خويش را براى چيرگى بر جهان با خود همراه كنند نبرد هسته‌اى بزرگى را كه ناگزيرند به راه اندازند، رنگ مذهبى بخشيده‌اند و آن را از باورهاى مسيحيان و يهوديان مى‌شناسانند.

از سوى ديگر در روايات اسلامى نيز سخن از نبردى خانمان‌سوز به نام «قرقيسيا»، كه در منطقه‌اى به همين نام رخ خواهد داد، به ميان آمده است و متأسّفانه برخى، بدون آشنايى كامل، به اين همانى اين دو نبرد دامن مى‌زنند؛ حال آنكه بى‌گمان اين دو يكى نيستند و دلايل زيادى پشتيبان اين ادّعا است؛ از جمله: ١. يكسان نبودن در منطقه جغرافيايى؛ ٢. ناهمگونى در شخص موعود منتظَر؛ ٣. ناهمگونى در تعيين مصداق دشمنان موعود؛ ٤. ناهمگونى در علّت پيدايى؛ ٥. ناهمگونى در تعداد تلفات؛ ٦. خرافى بودن آرمگدون و مبنادارى قرقيسيا.

آرمگدون، معناى اصطلاحى و منطقه جغرافيايى‌

آرمگدون يا همان هرمجدون، واژه‌اى عبرى است كه از دو بخش «هار» به معناى «تپّه» و «محلّ مرتفع» و «مجيدو» به معناى «اشراف و شريفان» تشكيل شده است؛ بنابراين معناى عبرى آرمگدون، «تپه شريفان» ١ است. اين تپه بزرگ كه در نقشه‌هاى قديم و جديد با عنوان «مجيدو» مشاهده مى‌شود، ناحيه‌اى است در ٥٥ مايلى شمال «تل‌آويو» و ١٥ مايلى درياى «مديترانه» ٢ و در كرانه غربى «رود اردن». مجيدو شهرى است كه در طول تاريخ، منطقه‌اى استراتژيك بوده است. اين شهر بر سر راه شرق، غرب، شمال و جنوب قرار داشته و جنگ‌هاى بسيارى در آن رخ داده است. ٣

در اين ناحيه دشت بزرگى هست كه «أسدريليون» نام دارد و در «كتاب مقدّس» از آن با نام «دشت جرزيل» ٤ ياد شده است. در «قاموس كتاب مقدّس»، زير مدخل «مجد» و «مجدّون» آمده است: «محلّ سپاه شهر منسّى كه در مرز و بوم يسّاكار واقع و سابقاً ملك كنعانيان بود و يوشع اين شهر را با دهات آن مفتوح ساخت.» ٥ مدّت مديدى بود كه بسيارى معتقد بودند كه مجدّو همان «لجّون» است كه بزرگ‌ترين شعبه «رود مقطع» از آن مى‌گذرد و در صورت صحّت اين رأى، شعبه مرقوم همان آب‌هاى مجدّو خواهد بود. ٦ در نهايت تامسن محلّ مجدو را در «تلّ الموتاسليم»، كه به فاصله كمتر از يك ربع فرسخ در شمال لجّون واقع شده بود، قرار داد. حفّارى‌هاى اخير نشان داده‌اند كه قلعه مجدّو