لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩٤ - زيارة جامعة لجميع الائمة صلوات الله عليهم

يك منظور ايشان نيست كه على بن ابى طالب خوش صورت بوده است يا نه، و اكثر اوقات اين محبت متعارف نيز او توجّهات معشوق حاصل مى‌شود نه از حسن فقط لهذا صد هزار كس مى‌بينند شخصى را و عاشق نمى‌شوند و يكى عاشق مى‌شود از شنيدن حسن او، و آن چه از قرآن و اخبار متواتره ظاهر مى‌شود آنست كه بالاتر از رتبه محبّت رتبه نيست بلكه بديهى است كه كمال از اين بالاتر نمى‌باشد كه حق سبحانه و تعالى بنده خود را دوست دارد چنانكه گذشت حديث صحيح كالمتواتر از طرق خاصه و عامه از حضرت سيد المرسلين ٦ كه در شب معراج خطاب رسيد كه يا محمّد هر كه خوار كند دوست مرا چنان است كه با من به علانيه محاربه نموده است. و من به زودى نصرت مى‌دهم دوستان خود را و انتقام مى‌كشم از كسانى كه با دوستان من بدى كرده‌اند، و من تردد ندارم در چيزى مثل ترددى كه دارم در قبض روح بنده خودم كه او كراهت دارد از مرگ، و من دوست مى‌دارم كه او را ببرم و نمى‌خواهم كه او آزرده شود، تا آن كه جاى او را به او مى‌نمايم در بهشت و به رضاى او قبض روح او مى‌كنم، و به درستى كه جمعى از مؤمنان هستند كه صلاح حال ايشان نيست مگر در فقر و اگر ايشان را غنى كنم هلاك مى‌شوند، و جمعى هستند كه صلاح حال ايشان نيست مگر در غنى و توانگرى و اين دوستان مسمايند به ضناين، و اگر ايشان را فقير كنم هلاك مى‌شوند، و به درستى كه قرب بندگان من عمده آن در اداى واجباتيست كه بر ايشان واجب گردانيده‌ام و نيست چيزى به نزد من محبوبتر از اداء آن چه بر او واجب گردانيده‌ام، و بتحقيق و درستى و راستى كه بسيار است كه بنده مؤمنم تقرب مى‌جويد به نزد من‌

(به)

به جا آوردن نوافلى كه بر او واجب نگردانيده‌ام كه از جهة رضاى من به جا مى‌آورد از نماز بسيار و ذكر و فكر تا