لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠ - باب نوادر الطواف

نه جمعى كه مجاورند چون سنت است كه ايشان هر روز اقلا ده طواف بكنند و در زيادتى هر چند بيشتر كنند بهتر است خصوصا سال اوّل مجاورت و در سال دويم نماز بسيار كند و طواف بسيار كه هر دو مساوى باشند و در سال سيم نماز را بيشتر از طواف كنند

(و سال ابان ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه أ كان لرسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله طواف يعرف به فقال كان رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله يطوف باللّيل و النّهار عشرة اسابيع ثلاثة اوّل اللّيل و ثلاثة اخر اللّيل و اثنين اذا اصبح و اثنين بعد الظّهر و كان فيما بين ذلك راحته)

و منقولست كالصحيح از ابو الفرج كه گفت سؤال كرد ابان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا حضرت سيّد المرسلين ٦ را طوافى بود كه معروف باشد به طواف آن حضرت كه گويند طواف النّبي اين است حضرت فرمودند كه آن حضرت ٦ در شبانه روزى ده طواف مى‌كردند سه در اول شب و سه در آخر شب و دو طواف بعد از صبح و دو طواف بعد از ظهر به جا مى‌آوردند و در ميان آنها استراحت آن حضرت بود

(و ساله سعيد الاعرج عن المسرع و المبطئ فى الطّواف فقال كلّ واسع ما لم تؤذ احدا)

و در موثق كالصحيح منقولست از سعيد كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از كسى كه طواف را تند كند يا كند كند كدام بهتر است حضرت فرمودند كه همه خوبست ما دام كه آزار به كسى نرسانى و اكثر اوقات تند رفتن ضرر مى‌رساند.

و كالصحيح منقولست از عبد الرحمن بن سيابه كه گفت سؤال كردم از