لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٦ - التقصير

ذات او بهترين ذوات است و صفات او اكمل صفات است و افعال او احسن افعال است، و بنا بر اين از صفات ذاتيه است و يا احسان كرده مى‌كند بى‌استحقاق، نيست خداوندى بجز واجب الوجود بالذّاتى كه بلند مرتبه است و عظيم الشأن چون واجبست و ما بقى همه مخلوق يا مربوب اويند، يا اولى و اعظم است از آن كه بذات يا صفات او كه عين ذاتست يا افعال او كه همه مشتملند بر حكم و مصالح بى‌شمار توان رسيدن يا وصف توان كردن.

منزه خداوندى كه آفريننده و تربيت كننده هفت آسمان و هفت زمين است و آفريننده هر چه را كه در آسمان و زمين است و هر چه در ميان آنهاست، و آفريننده و حركت دهنده عرش عظيم است كه در طرفة العينى هزار ساله راه حركت مى‌كند، و جميع محامد مخصوص خداونديست كه پروردگار عالميان است خداوند از تو سؤال مى‌كنم كه بگردانى مرا در سلك جمعى كه اجابت كرده‌اند و ايمان دارند به وعده تو و متابعت كرده‌اند كتاب و امر ترا به درستى كه من بنده توام و در قبضه قدرت توام محفوظ نيستم از بلاهاى صورى و معنوى مگر بحفظ تو و از جهة من نفعى بهم نمى‌رسد مگر به عطاى تو.

خداوندا به درستى كه اراده دارم كه حج كنم به نحوى كه در قرآن مجيد فرستاده و پيغمبرت ٦ فرموده است كه آن حج تمتع است پس مرا قوت كرامت كن بر هر چيزى كه قوّتم به آن نرسد و آسان كن بر من و قبول كن از من و اخذ نما مناسكم را از من به آسانى و عافيت، و بگردان مرا از جمله كسانى كه پناه به تو آورده‌اند و به درگاه جود و كرمت نشسته‌اند به اميد رحمتت چنانكه از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقول است كه حاجيان مهمانان حق سبحانه و تعالى‌اند هر چه بطلبند مى‌دهند، و هر چه‌