لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤١٩ - الغدو إلى عرفات

اين مقدار مسجديست كه حضرت سيد المرسلين ٦ و پيغمبران پيش از آن حضرت صلوات اللَّه عليهم نماز كرده‌اند و هر چه زياده از اين مقدار است از چهار جانب مسجد نيست و از اين جهت گفته‌اند كه محل احيأ شرط است كه مشاعر عبادات نباشد و چون قابل احيا نيست مسجد نمى‌شود الحال متعارفست كه عامه قربانى را در آن مسجد مى‌كنند چون ايشان نيز مسجد نمى‌دانند زيادتى را و اكثر اين عبارات سابقا مذكور شد كه مضمون احاديث صحيحه معاوية بن عمار و غير آن است‌

الغدوّ إلى عرفات‌

(ثمّ امض إلى عرفات و قل و أنت متوجّه إليها اللّهُمَّ إليك صمدت و إيّاك اعتمدت و وجهك اردت و قولك صدّقت و أمرك اتّبعت أسألك ان تبارك لي فى اجلى و ان تقضى لي حاجتى و ان تجعلنى ممّن تباهى به اليوم من هو افضل منّي ثمّ تلبّي و أنت مارّ إلى عرفات و لا تخرج من منى قبل طلوع الفجر بوجه)

ديگر رفتن از منا به جانب عرفات است آن چه صدوق ذكر كرده است عبارات صحيحه ابن عمار است و زيادتيها در دعاها واقع شده است از اين جهت متعرض سندش نمى‌شوم، پس روانه شو به جانب عرفات و در وقت رفتن اين دعا را بخوان كه ترجمه‌اش اين است خداوندا قصد من بسوى تست و اعتمادم بر تست و مراد من توئى و سخن ترا تصديق نمودم كه بحج آمده‌ام و متابعت امر تو كرده‌ام از تو سؤال مى‌كنم كه مبارك گردانى و بركت دهى عمرم را به آن كه زياده كنى و ظاهرا تصحيف از نساخ شده است چون در