لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢ - باب نوادر الطواف

باشد چون هشت ركعت است از جهة چهار طواف و ممكن است كه جنس دو ركعت را فرموده باشد و ظاهر مى‌شود كه نشسته خوب نباشد به آن كه حرام باشد يا مكروه باشد و ظاهرا آن كه چون راوى قياس اين نافله را به نافله شب كرد حضرت فرمود ده باشد كه اگر قياس توان كرد اين قياس انسب است يا آن كه قياس در شرع نمى‌باشد و در چنين صورتى احتمال اين معنى هست شايد علّت قيام و عدم جلوس اين باشد يا بحسب واقع ممكن است كه آن چه فرموده باشند علت باشد و بيان اين باشد كه شما غلط مى‌كنيد چون علّت را نمى‌دانيد و اللَّه تعالى يعلم‌

(و روى عليّ بن ابى حمزة عن ابى الحسن صلوات اللَّه عليه انّه سئل عن رجل سها ان يطوف بالبيت حتّى يرجع إلى اهله فقال اذا كان على وجه الجهالة اعاد الحجّ و عليه بدنة)

و منقولست در موثق از على كه از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از شخصى كه فراموش كند كه طواف خانه را به جا آورد تا به خانه خود برگردد حضرت فرمودند كه مطلوب از حج طواف خانه است مستبعد است كه كسى فراموش كند مطلوب خود را بلى ممكن است كه جاهل مسأله باشد و هر گاه به سبب جهل چنين كارى كند مى‌بايد كه حجرا اعاده كند و شترى بكشد و شتر را از جهة وطى بزن مى‌دهد و دور نيست كه شتر را به سبب تقصيرش بايد داد كه آن چه مقصود بالذات حج است كه طوافست ندانسته است، و به همين مضمونست صحيحه على بن يقطين از آن حضرت صلوات اللَّه عليه اما اگر فراموش كرده باشد و به خانه خود آمده باشد و جماع كرده باشد هديى مى‌فرستد و نيز شخصى را نايب مى‌كند كه بدل از او طواف كند چنانكه دلالت دارد بر آن صحيحه على بن جعفر از