لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٥١ - الوداع

و سكون دال باشد مى‌توان خواند كه مراد اين باشد كه مرا عزيز كند به آن كه تابع سنّت و طريقت شما باشم يا به سبب متابعت شما عزيز دارين باشم.

و حق سبحانه و تعالى بگرداند مرا در زمره كسانى كه چون از زيارت شما بر مى‌گردند رستگارى يافته‌اند از عذاب الهى و مستحق دخول جنّت شده‌اند و فوايد دنيويه از استجابت دعوات و ازدياد عمر و مال و فرزند و غير آن يافته‌اند، و به سلامت و عافيت و توانگرى و فايز شدن به خوشنودى حق سبحانه و تعالى و فضل و كفايت مهمات و قضاء حاجات برمى‌گردند كه آن چه ايشان يافته‌اند من نيز يافته باشم بهترين برگشتنى كه احدى از زيارت كنندگان و شيعيان و دوستان و پيروان شما آن را ادراك كرده باشند و من بيشتر و بهتر از همه يافته باشم، و حق سبحانه، و تعالى روزى كند كه مرتبه ديگر به زيارت شما فايز كردم پس مرتبه ديگر هميشه تا زنده باشم، و چون هر مرتبه به زيارت آيم خالصا مخلصا از جهة رضاى تو به زيارت آيم با ايمان و تقوى و خضوع و خشوع و با روزى فراخ حلال بى شبهه به زيارت آيم.

خداوندا چنان مكن كه اين مرتبه آخرين باشد از زيارت ايشان و ذكر ايشان و صلوات بر ايشان، و واجب گردانى از جهة من كه گناهانم را بيامرزى، و رحمت و خير و بركت، و فايز شدن به خوشنودى و بهشت و نور يقين و ايمان كامل و نيك مستجاب شدن دعوات را عطا فرمائى چنانكه اينها را واجب گردانيده از جهة دوستانت كه عارفند بحق ايشان و اقل آن آنست كه ايشان را امام واجب الاطاعه مى‌دانند و اطاعت ايشان را بر خود واجب گردانيده باشند به آن كه در همه امور اطاعت ايشان كنند و هميشه مايل باشند به زيارت ايشان و تقرب جويند به تو و به ايشان.

پدر و مادر و جان و اهل و مالم فداى شما باد چنان كنيد كه هميشه‌