لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩٠ - زيارة قبر امير المؤمنين صلوات الله عليه

بنا بر اين است كه حضرت قتل آن حضرت را نسبت به امت داده است با آن كه قاتل يك ملعون بود، و بر امتى كه از تو ميل به ديگرى كردند و ترا خوار كردند.

حمد خداوندى را سزاست كه جهنم را جاى ايشان گردانيد و بد جائى است محل ورود ايشان و بد محلّى است جهنم از جهة آن جمعى كه در آنجا وارد خواهند شد چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها الخ يعنى همه شما وارد خواهيد شد در جهنم البته و اين واجبى است كه مقدّر شده است پس نجات خواهيم داد متقيان را، و ايشان را بيرون خواهيم آورد و ظالمان را در آنجا خواهيم گذاشت بدو زانو در آمده، و بد مرتبه پستى است مرتبه ايشان چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه بتحقيق كه منافقان در درك اسفل جهنم خواهند بود.

خداوندا لعن كن قاتلان پيغمبرانت را و قاتلان اوصياء پيغمبرانت را بجميع لعنتهاى خودت، و ايشان را در گرمى جهنم در آور يا هيمه جهنم كن ايشان را خداوندا لعن كن فلان‌ها و فلان‌ها و فرعونهاى بنو اميه را تا مروان حمار و بنو عباس را تا مستعصم و لات و عزّى را كه فلانه و فلانه‌اند و خصوصا فلان بزرگ و فلان بزرگ را و در تهذيب و الجبت و الطاغوت است و مذكور شد كه اينها اسماى بتان است و در زمان حضرات ائمه هدى مثل زمان حضرت امام محمد باقر تا به آخر صلوات اللَّه عليهم نام بت و بت پرست نمانده بود و از جهة تقيه تعبير از شيخين عامه به جبت و طاغوت مى‌كنند، و چون جمعى كه با ابو بكر و عمر بيعت كردند در كفر با ايشان شريك بودند أولا همه را لعنت فرمودند و از جهة زيادتى اهتمام جدا نيز لعنت فرمودند و تسميه ايشان به جبت و طاغوت ابتدا از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه‌