لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩١ - زيارة قبر امير المؤمنين صلوات الله عليه

عليه شد در دعاى صنمى قريش كه آن حضرت در قنوت و سجده نماز شب و غير آن مى‌خواندند، و چون لفظ لات و عزّى مؤنّثست كنايه از آن دو ملعونه است كه نماز كسى تمام نمى‌شود تا در تعقيب آن نماز چهار مرد و چهار زن را لعنت نكنند و آن فلان و فلان و فلان و معاويه است و فلانه و فلانه و ام الحكم خواهر معاويه، و هند مادر آن ملعون است.

و خداوندا لعنت كن هر مثلى كه شريك خداوند عالميان كرده‌اند آن را و مراد از آن علماى باطل ايشان است از شافعى و ابو حنيفه و مالك و احمد بن حنبل و امثال ايشان از مخرّبان دين حضرت سيد الانبياء چنانكه در اخبار بسيار وارد شده است در تفسير اين آيه كه‌ اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ يعنى يهود و نصارى علماى خود را بمنزله خدايان خود كرده پرستيدند، ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم فرموده‌اند كه و اللَّه كه نماز نكردند و عبادت نكردند ايشان را و ليكن افترائى چند بر خدا و رسول بستند و مقلّدان ايشان متابعت ايشان كردند پس همان است كه ايشان را پرستيده‌اند هم چنان كه ظالمان اهل بيت قليلى بودند و ليكن چون ديگران راضى بودند به افعال ايشان همه در ظلم شريك شدند چنانكه حق سبحانه و تعالى نسبت داده است به بنى اسرائيليان كه پيغمبران را بنا حق كشتند و خطاب به جمعى فرموده است كه در زمان حضرت سيد المرسلين ٦ بودند چون اينها راضى بودند از افعال آنها ايشان نيز داخل قاتلان انبيا شدند چنانكه احاديث بسيار بر اين مضمون نيز وارد است.

خداوندا لعنت كن كسانى را كه افترا بستند بر خدا و رسول، خداوندا لعنت كن اين جماعت را و متابعان ايشان را و دوست داران ايشان را و مدد كاران و دوستان ايشان را به لعنتهاى بسيار، پس سه مرتبه بگو كه خداوندا لعنت كن‌