لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٣ - نمازهاى واجب

جوابش اينست كه اكثر مردمان عاشق دنيايند و دنيا صورتى ندارد چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ‌ يعنى شيطان زينت مى‌دهد از جهت آدميان دوستى شهوتها را از زنان و فرزندان ذكور و قنطارهاى طلا و نقره يعنى كيسه‌هاى پر از زر و خلاف بسيارى هست در معنى قنطار و همه باين بر مى‌گردد كه زر بسيار دوست مى‌دارد و ديگر اسبان با زينت و چهارپايان و مزارع و امثال اينها از زينتهاى زندگانى دنيا و هيچ شك نيست كه اكثر مردمان عاشق زر بسيارند و عاشق صورت زر نيستند و عاشقند كه در زير زمين باشد كه هرگز نه بينند و هم چنين جمعى از شيعيان عاشق حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مى‌شوند و هيچ كس عاشق صورت آن حضرت نمى‌شود بلكه جمعى في نفسه محبت دارند و بعضى به اعتبار كمالات آن حضرت و بعضى از جهت افعال آن حضرت كه نسبت به او خواهد فرمود از شفاعت و حضور در وقت مردن و حشر و نشر و خلاص گردانيدن از آتش و رسانيدن به بهشت.

و امّا آن چه حق سبحانه و تعالى فرموده است‌

فَاذا احْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ‌

وجوه بسيار گفته‌اند محققان يك وجه آنست كه چون سالك به رياضات و مجاهدات نفس خود را بمنزله آئينه جهان‌نماست و زنگهاى تعلقات بر آن آئينه نشسته آن را سياه كرده بود رياضات به آداب و قوانين آن زنگها را زدود آئينه روشن مى‌شود و به سبب ذكر بسيار او را بجناب اقدس الهى ربطى به همرسد پس منعكس مى‌شود در آن آئينه انوار الهى و به سبب آن روح او شنوا مى‌شود و بينا مى‌شود و به آن شنوايى مى‌فهمد مخاطبات الهى را كه در قرآن و احاديث مذكور است و به آن بينايى مطالعه مى‌كند در كتاب الهى كه عوالم آفاق و انفس است و مى‌ريزد بر دل او انوار حقايق و معارف الهى و زبانش به آن گويا