لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤١ - وقت نماز ظهر و عصر

قدمان)

و به اسانيد صحيحه و كالصحيحه منقولست ازين فضلاى اصحاب از حضرت امام محمد باقر و حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما كه ايشان فرمودند كه وقت ظهر بعد از زوال دو قدمست و وقت عصر بعد از آن دو قدمست يعنى بعد از دو قدم دو قدمست و وقت عصر بعد ازين چهار قدم دو قدمست يعنى اين دو قدم افضل است و بعد از اين دو قدم دو قدم ديگر فضيلت دارد چنانكه شيخ در تتمه اين خبر ذكر كرده است كه اين اول وقتست و تا چهار قدم وقت عصر است و بعد از هشت قدم وقت ضرورتست تا به شام و احتمال ديگر در اين خبر آنست كه اين معنى نسبت به كسى است كه نافله نگذارد اول وقت نظر به او بهتر باشد تا دو قدم و عصر را بعد از اين دو قدم در دو قدم به جا آورد چنانكه احاديث بعد ازين نظر به كسى است كه نافله نگذارد بحسب ظاهر و احتمال اول اظهر است بحسب معنى چنانكه در صحيحه زراره مى‌آيد.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اوّل الوقت زوال الشّمس و هو وقت اللَّه الاوّل و هو افضلهما)

و بسند كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه اول وقت ظهر زوال شمس است و اين وقت اولاست كه حضرت جبرئيل از جانب حق سبحانه و تعالى از جهت حضرت سيّد المرسلين ٦ آورد و وقت دويم را بعد از وقت فضيلت آورد و اين وقت افضل است از وقت آخر اگر چه بعد از دو قدم افضل از هر دو است.

حاصل آن كه افضليّت اضافيست نه حقيقى و بعضى از علما گفته‌اند كه مراد از زوال شمس بعد از آنست بدو قدم و بعضى حمل كرده‌اند بر كسى كه نافله نكند و على هذا القياس هر حديثى كه ازين باب واقع شده است اين تاويلات در او مى‌رود و محتمل است كه مراد ازين وقت نافله باشد يا آن كه چون نافله متمم فريضه است بمنزله جزو اوست و بسيارى از اخبار اين معنى ظاهر