لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤ - نمازهاى واجب

و از جهتى ديگر وسطى است يعنى افضل نمازهاست و بنا بر اين از جهتى از نماز پنجگانه است چون در ظهر جمعه واقع مى‌شود و جمعى كه شرايط متحقق نباشد در ايشان نماز ظهر مى‌كنند و از جهتى ديگر غير نماز يوميّه است چون شرايط زايد بر يوميه دارد و كيفيّتش مخالفت دارد با كيفيّت يوميه و واجبست كه للَّه به جا آورند همه را خصوصا جمعه را و هم چنين واجبست كه ايستاده به جاى آورند بلكه واجبست يا سنت مؤكد كه قنوت در آن واقع سازند بلكه دو قنوت چنانكه خواهد آمد إن شاء اللَّه تعالى.

بلكه دو خطبه نيز ايستاده به جا آورند چون بدل دو ركعت است كه قيام آن واجب است و بنا بر آن كه اين سه حكم كه قيام و قنوت و اخلاص در همه نمازها واجبست يا كالواجبست تخصيص قنوت به جمعه شايد كه از اين جهت باشد كه اهتمام به شان آن بيشتر است يا آن كه أولا اين احكام در آن واقع شد و بعد از آن در ساير نمازها يا آن كه مراد اين باشد كه اين هر سه را در همه نمازها واقع سازيد خصوصا نماز جمعه به قرينه اوّل كلام كه محافظت بر همه نمازها بكنيد خصوصا بر نماز وسطى و اين معنى اظهر است و اللَّه تعالى يعلم.

و از عبارت آخر احتمالى ظاهر مى‌شود كه نماز جمعه واجب تخييرى باشد چنانكه اكثر متاخّرين برآنند و هم چنين از لفظ امام بعضى فهميده‌اند كه مراد امام زمانست و ليكن معنى اوّل اظهر است در اول و هم چنين در ثانى به قرينه في غير جماعة اظهر آن است كه مراد از امام امام جماعت باشد و اللَّه تعالى يعلم.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه فى قول اللَّه عزّ و جلّ‌ «إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً» قال: مفروضا)

به اسانيد صحيحه و حسنه و قويه منقول است از زرارة از حضرت امام محمد باقر چنانكه در كافيست و ممكن است كه از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه نيز وارد شده باشد