لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٨٢ - شهادت حضرت قاسم بن حسن
|
مبارز خواست از آن قوم خونخوار |
يكى ز اولاد ازرق شد به پيكار |
|
|
شد از شمشير آن شهزاده درهم |
ز زين شد سرنگون، سوى جهنّم |
|
|
سه ديگر آن لعين را بد برادر |
برادرشان شد ندى سوى آذر |
|
|
ز برق تيغ شير بيشه حق |
نه ازرق ماند و نه اولاد ازرق |
|
|
عجب كردند قوم از سال خردش |
از آن چالاكى و آن دست بردش |
|
|
على وار آن سوار دشت نارود |
برآورد از دمار كوفيان گرد |
|
|
در آن هنگامه و غوغاى پيكار |
عمر نامى ز لشكر شد پديدار |
|
|
به كف بودش يكى برّنده شمشير |
شتابان شد سوى آن نوجوان شير |
|
|
به خسف آورد ماه منجلى را |
بهكشت آخر عمر سبط على را |
|
|
فتاد از زين امير هاشمى زاد |
بزد از پرده دل سخت فرياد |
|
|
كه اى فريادرس فرياد من رس |
فدايت كردم اين دم داد من رس |
|
(١)
|
صف دشمن دريد آن شاه ذو المنّ |
بريد آن بد سير را دست از تن |
|
|
ز زين آمد نگون آن كفر مطلق |
ز دست حق جدا، دستش ز مرفق |
|
|
مدد ميخواست از آن قوم گمراه |
كه برهانيدم از دست يد اللَّه |
|
|
گروهى بيشمر از هر كناره |
به استخلاص او جستند چاره |
|
|
در آن هنگامه شد با خاك يكسان |
تن قاسم به زير سمّ اسبان |
|
|
همى گويد حميد ابن مسلم |
چو افتاد از هوا آن گرد مظلم |
|