لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٨٧ - شهادت امير گردون اساس حضرت ابا الفضل العباس (ع)
شهادت امير گردون اساس حضرت ابا الفضل العباس (ع)
(١)
|
سوى خرگاه شد سالار با شاه |
كه بدرود آورد با لشكر آه |
|
|
پس از بدرود اطفال جگر ريش |
طلب كردند آب از ساقى خويش |
|
|
جواب ساقى لب تشنگان را |
ندانم چون ندارم آن زبان را |
|
|
همى دانم كه آن لب تشنه ميراب |
بداد آن كودكان را وعده آب |
|
|
شه بىلشكر و سالار بىيار |
روان شد سوى ميدان بهر پيكار |
|
|
تو گفتى كربلا دشت حنين است |
على عبّاس و پيغمبر حسين است |
|
|
ز جا شد كنده آن انبوه لشكر |
نه سر پيدا ز پا نه پاى از سر |
|
|
همه آن لشكر جرّار خونخوار |
فرارى شد ز دست شاه و سالار |
|
|
چو شد ميدان كين خالى ز لشكر |
شه آب آفرين گفت اى برادر! |
|
|
روان شو سوى آب اى نازنين يار |
براى كودكان آبى به دست آر |
|
|
به سوى آب شد سقّاى محشر |
به رزم اندر بدى سبط پيمبر |
|
|
به آب اندر شد آن ميراب هستى |
چو سيل از كوهساران سوى پستى |
|
|
يم رحمت چو در نم شد شناور |
خميد از پشت خنگ كوهپيكر |
|
|
كف كافيش پر بنمود از آب |
كه سازد لعل خشك از آب، سيراب |
|
|
به ياد تشنگان وادى غم |
فراتش در نظر شد بحرى از سم |
|