لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٨٥ - شهادت برادران حضرت عبّاس
|
پس از او جعفر آن شير هشيوار |
به ميدان شد چو عمّ خويش طيّار |
|
|
شد از شمشير شبل شير يزدان |
فراوان كشته از اولاد شيطان |
|
|
سپاهى را نمود از زين نگونسار |
به تيغ تيز آن مير سپهدار |
|
|
ز بسيارىّ زخم تير و خنجر |
ز زين افتاد شبل شير داور |
|
|
به جنّت شد به نزد مير طيّار |
به زد پر تا بر سلطان كرّار |
|
|
چو عبد اللَّه و جعفر را ز ميدان |
سوى باغ جنان بردند شادان |
|
|
بشد عثمان سوى ميدان پيكار |
بكشت از دشمنان، مردان بسيار |
|
|
چه إخوان دگر آن شير يزدان |
روان فرمود جمعى سوى نيران |
|
|
همى افكند از كوفى سر و دست |
همى بست و همى كشت و همى خست |
|
|
گرفت از دشمنان كين برادر |
از آن پس داد در راه خدا سر |
|
|
فتاد از باره شبل شير يزدان |
شد اندر دم به نزد باب و اخوان |
|
|
چو عبّاس آن سپهسالار عشّاق |
بديد آن عهد و آن پيمان و ميثاق |
|
|
ز اخوان شد در آن دم سخت خوشنود |
همى گفت آرزوى من همين بود |
|
|
كه پيش روى اين سلطان بىيار |
ابا اعداى خود سازند پيكار |
|
|
ابا روى نكو اين نازنينان |
شدند اندر بر شاه رسولان |
|
|
دگر ز اخوان شه هر كس كه بودى |
تمنّاى جهاد از شه نمودى |
|