لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٧٥ - شهادت عابس (رضوان اللَّه عليه)
|
چو رخصت يافت از شاه سرافراز |
به شد جنگ عدو را كينه پرداز |
|
|
ز ديدار سوار دشت ناورد |
بر آمد از نهاد كوفيان گرد |
|
|
يكى فرياد زد شمر بد اختر |
كه اى آهن دلان كينه پرور |
|
|
ز صف بيرون نيايد كس به پيكار |
كه اين پرخاشجو شيرى است خونخوار |
|
|
به آذربايجان ديدم كه اين شير |
ز زين افكند شيران را به شمشير |
|
|
همانا فتح آن فرخنده كشور |
شد از شمشير اين شير دلاور |
|
|
به هم رزمى نبردش نيست ميسور |
نباشد چارهاش جز جنگ جمهور |
|
|
مبارز خواست آن شير شكارى |
نيامد نزد او يك تن سوارى |
|
|
بتازيد آن زمان بر قلب لشكر |
همى افكند سرها را ز پيكر |
|
|
ز غوغاى جهاد شاكرى مرد |
برآمد از نهاد كوفيان گرد |
|
|
به گرد او گروهى كينه پرداز |
شدند آن شير دل را سنگ انداز |
|
|
چو ديد آن حال آن مرد دلاور |
زره بركند و در انداخت مغفر |
|
|
كه رخت آهن از بهر چه كارم؟ |
چو پيكان گيرد از تن دست يارم |
|
|
بدين رنج و بدين زحمت زره وار |
درافتادى تن مرد هشيوار |
|
|
به نزد شاه مردان شد مكانش |
به كف روح روان بد ارمغانش |
|