لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ٥٠ - اذن عام امام (ع) به ياران خود

دهيدش مهلت امشب را كه فردا

شود آماده پيكار أعداء

چو مهلت گشت آن شب را مسلّم‌

روان شد سوى شه سالار اكرام‌

بگفت اى سرور دنيا و عقبى‌

مقرّر شد به فردا جنگ أعداء

به مهلت جملگى استاده گشتند

به فردا جنگ را آماده گشتند

پس از اين گفتگو آن شاه ذيجود

يكى نو خطبه إنشاد فرمود

ز بعد حمد يكتاى جهاندار

سرودى نعت شاهنشاه مختار

چو حمد حق و نعت جد ادا كرد

پس آنگه رخ به إخوان صفا كرد

كه نبود در جهانم جاه و رفعت‌

نمودم از تمامى حلّ بيعت‌

نباشد اندر اين ميدان، غنيمت‌

بود جانان غنيمت، در هزيمت‌

شب است و تار و حق ستّار و ره دور

رويد اين دم، كه تا باشيد منصور

گزينيد اشتر اين شام سيه را

بدينسان ناقه پيمائيد ره را

مرا خواهند و ديگر كس نخواهند

سر موئى ز جسم كس، نكاهند

همى بينم كه شاه شهر عشقم‌

تن اندر ماريه سر در، دمشقم‌

يساولان عشق، از امر آن شاه‌

براندند آن جماعت را ز درگاه‌

برون شد هر كه همچون پوست بودى‌

برفت آن كس كه دنيا دوست بودى‌