لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١١٨ - ورود اهل بيت
|
كه تا باشند روز دادخواهى |
براى بندگان حق، پناهى |
|
|
تو خود آماده باش اى خصم داور |
جواب آل احمد را به محشر |
|
|
به چشم خويشتن بينى در آن روز |
كه باشد رستگار و كيست فيروز |
|
(١)
|
چو اين فرمود دخت احمد دين |
به خشم آمد عدوى آل يس |
|
|
بگفت اى دختر سلطان والا |
سپاس ايزد كه گشتى سخت رسوا |
|
|
در آخر گشت شمع بىفروغت |
هويدا كرد اخبار دروغت |
|
|
چو اين بشنيد دخت شاه عالم |
زبان حيدرى بگشود آن دم |
|
|
بگفتا حمد بيحد مر خدا را |
كه از احمد گرامى داشت ما را |
|
|
نگردد مفتضح جز مرد فاجر |
نگويد فريه[١] غير از شخص كافر |
|
|
چو ما باشيم از آل پيمبر |
بود او غير ما اى خصم داور |
|
|
نمود از اين سخن فرعون امّت |
بقتل زينب مظلومه همّت |
|
|
كهن پيرى ز اصحاب پيمبر |
عبيد اللَّه را گفت اى ستمگر |
|
|
نمىشايد زنان را سخت گفتن |
به بد گفتن جزاى بدشنفتن |
|
|
ز قتلش آن زمان صرف نظر كرد |
به خود ناليد و طغيانى دگر كرد |
|
|
به گفت از قتل اين سلطان ذو المنّ |
شفا يابيد دل در سينه من |
|
[١] فريه: دروغ.