لهوف منظوم یا معارج المحبة (منظوم فارسی لهوف) - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٧ - غارت خيام اهل بيت (ع)

چو كار شاه و لشكر بر سر آمد

سوى خرگه سپه غارتگر آمد

به دست آن گروه بى‌مروّت‌

به يغما رفت ميراث نبوّت‌

ز طوق و ياره و خلخال و معجر

ز ملبوسات و از اسباب ديگر

هر آن چيزى كه بد در خرگه شاه‌

فتاد اندر كف آن قوم گمراه‌

بسى پا و سر از معجر كشيدن‌

برهنه گشت و خونين از دويدن‌

بسى گوش از پى تاراج گوهر

دريد از دست قوم كينه پرور

بسى رخساره گلرنگ نيلى‌

نمود اين آسمان از ضرب سيلى‌

زدند آتش همه آن خيمه‌گه را

كه سوزانيد دودش مهر و مه را

به خرگه شد محيط آن شعله نار

همى شد تا به خيمه شاه بيمار

بتول دوّمين شد در تلاطم‌

نمودى دست و پاى خويشتن گم‌

درون خيمه شد با آه و افغان‌

بگفت اى يادگار عشق يزدان‌

بگو تكليف ما و كودكان چيست؟

به جز لطفت بسرمان سايبان كيست؟

به‌فرمودش مرا اينجا سپاريد

همه سر اندر اين صحرا گذاريد

گهى در خيمه و گاهى برون شد

دل از آن غصّه‌اش درياى خون شد

من از تحرير اين غم ناتوانم‌

كه تصويرش زده آتش بجانم‌