عدالت صحابه در پرتو قرآن، سنت و تاريخ - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٣ - فصل دوم آياتى در نكوهش گروهى از صحابه
يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ؛[١]
خطاب كردن پيامبر صلّى اللّه عليه و اله را در ميان خود، مانند خطاب كردن بعضى از خودتان به بعضى [ديگر] قرار مدهيد. خدا مىداند كه چه كسانى از شما [دزدانه] از نزد او مىگريزند؛ پس كسانى كه از فرمان او تمرّد مىكنند، بترسند كه مبادا بلايى بديشان برسد يا به عذابى دردناك گرفتار شوند.
- إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ؛[٢]
كسانى كه تو را از پشت اتاقها [ى مسكونىات] به فرياد مىخوانند، بيشترشان نمىفهمند.
- يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ؛[٣]
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، اگر فاسقى برايتان خبرى آورد، نيك بررسى كنيد، مبادا به نادانى گروهى را آسيب برسانيد و بعد از آنچه كردهايد پشيمان شويد.
- يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ؛[٤]
از اين كه اسلام آوردهاند بر تو منّت مىنهند؛ بگو بر اسلام آوردنتان منّت نگذاريد، بلكه [اين] خداست كه با هدايت كردن شما به ايمان، بر شما منّت مىگذارد، اگر راستگو باشيد.
- أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَ لا يَكُونُوا
[١] . نور، آيه ٦٣.
[٢] . حجرات، آيه ٤.
[٣] . همان، آيه ٦.
[٤] . حجرات، آيه ١٧.