شناسايي شده است. در حوزه استنساخ کتب حديث نيز تعداد ١٠ اثر به‌عنوان نمونه معرفي شده است. همچنين گزارش‌هايي ارائه شده که بر رواج تدريس، مباحثه و قرائت کتب حديثي، ميان عالمان حويزه دلالت دارد و در پايان تعداد ١٣ اجازه نقل حديث به‌عنوان نمونه از عالمان اين منطقه گزارش شده است.

در گفتار دوم، تعداد پنجاه عنوان اثر مکتوب حديثي به‌جاي مانده از محدثان اين منطقه، گونه‌شناسي شده و در موضوعات مختلف به‌صورت زير دسته‌بندي شده‌اند:

١. مجموعه روايي: ١٢ اثر؛

٢. فقه: ١٣ اثر؛

٣. کلام: ١٢ اثر؛

٤. دعا: ٧ اثر؛

٥. علوم حديث: ١٣ اثر.

در پايان اين گفتار، براي تحليل بهتر ترکيب موضوعي آثار حديثي عالمان حويزه، نموداري ارائه شده است:

فصل چهارم: تفکرات و گرايش‌هاي حاکم بر حويزه

گسترش تفکرات و جريانات سياسي، اجتماعي و فرهنگي در ميزان و نوع فعاليت و توليدات حديثي عالمان و محدثان تأثيرگذار است. در اين فصل به گرايش‌هاي علمي، فرهنگي و اجتماعي دوران مشعشعيان مانند اخباري‌گري، گسترش و رواج تصوّف و انحرافات فکري ديگر مانند تفکرات غاليانه، ادعاي مهدويت، تناسخ اشاره و ميزان