علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٨
آغاز شد و تا قرن
هفتم ادامه يافت. زماني که خواجه نصيرالدين طوسي و علامه
حلي توانستند در حاکمان مغول، گرايشهاي شيعي ايجاد
کنند، کمکم مکتب حله رخنمايي
کرد و در تمام علوم مکتب اهلبيت: تطوري نوين ايجاد شد. در زمان صفويه
پس از محمدون اول (صاحبان کتب اربعه)، محمدون ثاني نيز جوامع ثانويه
(بحار الانوار، وافي و وسائل الشيعه) را نوشتند و حديث و ساير
علوم اسلامي پس از سالها رکود، صعود را تجربه کرد.
دوران معاصر و زمامداري
ولايت فقيه نيز در رشد فرهنگ شيعي در سرتاسر خاورميانه
و جهان، عرصهاي بيبديل به وجود آورده است که مقايسه تعداد
طلاب و... با
پيش از انقلاب، اهميت حکومت را نشان ميدهد. اين نگاه اجمالي
تاريخي، اهميت حکومتها را نشان ميدهد. در دوران غيبت،
جوامع حديثي شيعه در سايه حکومتهاي شيعي
نوشته شدهاند.
در ميان احاديثي که به دست ما رسيده است، حدود ده حديث، قيام و حکومت براي شيعيان را تا ظهور حضرت حجت٤ نفي ميکند. در دلالت و سند اين احاديث، جوابها و توجيهات متعددي شده است، اما يکي از اين جوابها ميتواند همين نگاه تاريخي باشد. کساني که به استناد اين احاديث، قيام و حکومت براي شيعه در زمان غيبت را جايز نميدانند، از نگاه تاريخي غفلت ورزيدهاند؛ زيرا همه احاديث، در سايه حکومتهاي شيعي در طول تاريخ نوشته شدهاند و با کمک مادي ومعنوي و فضاي مناسب فرهنگي حاکمان تأليف گشتهاند. چگونه ميتوان اين فرزند را از مادرش جدا کرد با اينکه گفتهاند «الولد للفراش»!؟ کسي که با نردبان به پشت بام راه يافته، نميتواند نردبان را انکار کند. از اين رو نميتوان با اين دسته از روايات، شيعه را از برکت حکومت در عصر غيبت محروم کرد.
هر قدر حکومت شيعه به امامت معصوم نزديکتر باشد، برکات آن بيشتر است. نهايت اين برکت و رشد علمي با خود امام معصوم٧ شکل ميگيرد. از همينرو شيعه منتظر حکومت عدل امام قائم٤ است که اوج دوران علمي خود را تجربه کند؛ ان شاء الله.