او از نظر حافظه سرآمد مردم بصره بود و هيچ چيز را نمي‌شنيد، مگر آن‌كه آن را حفظ مي‌كرد؛ چنان‌که صحيفه جابر تنها يک‌بار بر او خوانده شد و او تمام آن را حفظ كرد.[٢٠١]

ابن‌حجر گفته است:

او حافظ زمان خويش بود.[٢٠٢]

مَعْمَر مي‌گويد:

از قتاده شنيدم كه مي‌گفت: چيزي را نشيندم مگر آن‌كه آن را حفظ كردم.

ابوهلال راسبي با يک واسطه به نقل از بكر مزني گفته است:

هركس دوست دارد حافظ‌ترين كسي را كه درک كرده است ببيند، به قتاده بنگرد.[٢٠٣]

از سعيد ‌بن مسيب نقل شده است كه گفت:

هيچ كس از عراق نزد من نيامد كه باحافظه‌تر از قتاده باشد. هرگاه حديثي مي‌شنيد آن را به سرعت مي‌گرفت و پيوسته در تب وتاب و اضطراب بود تا اين‌كه آن را حفظ مي‌كرد.[٢٠٤]

قتاده مي‌گويد:

هيچ‌گاه به محدثي نگفتم كه حديث را تكرار كن و هيچ چيزي را گوش‌هايم نشنيد، جز اين‌كه قلبم آن را حفظ مي‌كرد.[٢٠٥]

از عجايب ويژگي‌هاي ذكر شده براي قتاده آن است كه گفته‌اند: او در هر هفت روز

[٢٠٠]. تهذيب التهذيب، ج٢، ص٢٣٣.

[٢٠١]. البداية والنهاية، ج٩، ص٣٤٣.

[٢٠٢]. طبقات المدلسين، ص٤٣.

[٢٠٣]. الطبقات الكبري، ج٧، ص٢٣٠.

[٢٠٤]. سير اعلام النبلاء، ج٥، ص٢٧٢.

[٢٠٥]. تهذيب التهذيب، ج٨، ص٣٥٢ - ٣٥٣.