دانشمندان شيعي توهين کرده و سخنان آنان را سست و از روي هواي نفس خوانده است. وي با ردّ سنديِ احاديث مهم و يا از ظهور انداختن دلالت آن، فضايل اهل‌بيت: را حتي در صورتي که بخاري و مسلم آورده باشند انکار مي‌کند. او با بهره‌گيري از روش ابن‌تيميه، تقطيع نادرست سخنان شيعه، نقل ناتمام و برداشت ناصواب از مباني شيعي را زمينه حملات خود قرار داده است. با مطالعه اين کتاب، ميزان شناخت وهابيان از شيعه و نوع نگاه آنها به مقوله پژوهش و دانش روشن مي‌شود.

پيشنهادهاي پژوهشي

١. پاسخ به شبهات حديثي عبدالرحمن دمشقيه نسبت به فضايل اهل‌بيت:؛

٢. پاسخ به شبهات کلامي کتاب استدلال الشيعه بالسنة النبوية در معرّفي شيعه.