علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٢٦

علامه اميني نقل مي‌کند که ايشان از قول امام علي٧ آورده است:

اصبحت اکره الحق و اصلّي بغير وضوء و لي في الارض ما ليس لله في السماء.

آن‌گاه با اين نقل، به شيعه مي‌تازد که رافضه، اقوالي را از علي٧ نقل کرده که التزام
با کفر او دارد؛ در حالي که علامه اميني اين روايت را در باب «جهل الخليفة بمعاريض الکلم» آورده است. در اين قضيه، عمر بن خطاب با حذيفة بن يمان مواجه مي‌شود
و از او مي‌پرسد: «چگونه صبح کردي؟» و حذيفه در پاسخ، آن جمله را مي‌گويد. آن‌گاه
عمر عصباني شده، قصد آزار حذيفه را مي‌کند که امام علي٧ را مي‌بيند. امام، جريان
را از او مي‌پرسد و عمر، قضيه را بيان مي‌کند. آن‌گاه امام علي٧ معاريض سخن حذيفه را تبيين مي‌نمايد.

مؤلف کتاب مي‌گويد:

شيعه معتقد است فرزندان انبيا معصوم‌اند، ولي صحابه ايشان معصوم نيستند.

او ديدگاه شيعه درباره صحابه را اين‌گونه بيان کرده است:

نزد شيعه اصل در صحابه، کفر آنهاست.

اما درباره تعديل راويان اظهار مي‌دارد:

شيعه هر کسي که مهدي را ببيند، عادل مي‌داند.[٦١]

او به شيعه نسبت داده که آنها قول ائمه‌شان را به سبب انتساب به پيامبر حجت نمي‌دانند، بلکه رأساً حجت مي‌شمرند.

ابن دمشقيه شيعه را قايل به تحريف لفظي و معنوي قرآن دانسته و از سخنان علامه مجلسي شاهد مي‌آورد؛ اما به سخنان ساير علماي شيعه به‌ويژه فقها و اصوليان اشاره‌اي نمي‌کند. در مقابل، روايات نقل شده در کتب اهل‌سنّت دال بر تحريف قرآن را از باب قرائت تفسيريه شمرده است.

وي مرحوم کليني را معاصر امام هادي، امام عسکري، امام مهدي: و نواب اربعه مي‌داند و عدم نقل مستقيم کليني از اين گروه را دال بر نادرستي انتساب کافي به کليني يا ضعف شديد کليني مي‌شمرد؛ در حالي که مرحوم کليني متولد حدود سال ٢٦٠ قمري است

[٦١]. وي براي سه ادّعاي اخير هيچ مستندي ارائه نکرده است.