علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ١٩
ليلة المبيت را انکار نموده و روايات دال بر آن را تضعيف سندي ميکند. همچنين منکِر کنده شدن درِ قلعه خيبر توسط اميرالمؤمنين٧ است.[٣٦] وي «فاطمة بضعة مني فمن اغضبها فقد اغضبني»[٣٧] را پذيرفته، ولي سبب صدور آن را غضب پيامبر٦ از علي بن ابيطالب٧ دانسته است؛ چرا که به گمان وي، علي٧ فاطمه٣ را غضبناک کرده بود.[٣٨]
او ابوطالب را کافر دانسته[٣٩] و در همين حال، شيعه را اهل تکفير ديگران شمرده است. وي تکفير را مورد نهي پيامبر٦ ميداند، ولي معتقد است شيعه به هر کسي که علي را بهترينِ امّت نداند، کافر ميگويد؛ در حالي که ابوبکر، افضل از علي٧ بود. او رواياتي را به امام علي٧ نسبت داده و تصحيح ميکند؛ مثلاً ميگويد:
در حديث صحيح آمده که وقتي علي از جنگ بصره بازميگشت گفت: «إن خير هذه الامة بعد نبيها ابوبکر و بعد ابي بکر عمر[٤٠].
وي تولّد امام مهدي٧ را نيز نفي کرده است.
نويسنده، مسئله فدک را از اساس _ اينکه پيامبر٦ چنين باغي را به حضرت فاطمه٣ داده باشد _ منکر شده، قضاياي شهادت دختر پيامبر٣ را جسارت برخي از صحابه به ايشان و شهادت امام رضا٧ را داستانسرايي شيعه شمرده و روايات آن را داراي اشکالات سندي و دلالي ميداند.[٤١]
مؤلف، حديث
کساء را تضعيف سندي کرده و دلالت آن را ناتمام ميشمرد و آيه
تطهير را درباره همسران و دختران پيامبر٦ ميداند و درستترين ديدگاه را دلالت اين آيه
بر
_ صرفاً _ تطهير همسران پيامبر دانسته است.[٤٢] او نسبت به روايتي
که در برخي منابع شيعه
[٣٦]. جالب است که اين همه روايت مجعول، آن هم مطابق با عقايد شيعه به نگاشتههاي بزرگان و قدماي اهل سنّت راه پيدا کرده است!
[٣٧]. صحيح البخاري، ج٤، ص٢١٠.
[٣٨]. بخاري ادعا کرده امام علي٧ از دختر ابوجهل خواستگاري کرد و اين مسئله موجب غضب حضرت فاطمه٣ شد! اين گزارش را حسين کرابيسي نقل کرده که از دشمنان نشاندار اهل بيت: است.
[٣٩]. خوشا کافري که سخن رسول الله را راست دانست و از او پشتيباني کرد و بدا مسلماني که سخن خدا و رسولش را در Gإِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُبِيناًF دروغ شمرد!
[٤٠]. اين شايعه جعلي از سوي ائمه: رد شد (نک: مناقب الامام امير المومنين٧، ج١، ص٥٢١؛ الاختصاص، ص١٢٨). همچنين مأمون عباسي نيز اين گزارش را مردود شمرد (نک: عيون اخبار الرضا٧، ج٢، ص٢٠١).
[٤١]. نويسنده نگفته که بر اساس منابع اهلسنّت، آيا فاطمه زهرا٣، هنگام شهادت _ يا به قول نويسنده، هنگام مرگ _ از برخي اصحاب، خشنود بود يا ناخشنود؟ و آيا آنها را به حضور پذيرفت يا نه؟ و آيا از آنها رو برگرداند يا نه؟
[٤٢]. نويسنده نگفته که دهها کاربرد منقول از پيامبر٦ نسبت به مصطلح «اهل البيت» در منابع اصلي اهل سنّت _ چه ذيل آيه تطهير و چه غير آن مانند جريان مباهله _ همگي ضعيفاند يا دلالت ديگري دارند که فقط نويسنده اين کتاب و ابنتيميه فهميدهاند؟